Ανοικτή Χολοκυστεκτομή

Πριν την επικράτηση της Λαπαροσκοπικής Χολοκυστεκτομής ως επέμβασης εκλογής στην αντιμετώπιση των παθήσεων της χοληδόχου κύστης, διενεργούνταν η ανοικτή χολοκυστεκτομή, η οποία τείνει πλέον να εγκαταλειφθεί, και χρησιμοποιείται μόνο σε πολύ δύσκολες περιπτώσεις όπου είναι αδύνατο να ολοκληρωθεί η επέμβαση λαπαροσκοπικά.

Αρχικά κάνουμε τομή στο δεξιό υποχόνδριο, κάτω από τις δεξιές πλευρές και παράλληλα με αυτές. Διαχωρίζουμε τους μύες και φτάνουμε στο ήπαρ, όπου ακόμα και σε περιπτώσεις με πολύ έντονη φλεγμονή ή συμφύσεις μπορούμε να αναγνωρίσουμε και ν αφαιρέσουμε με ασφάλεια τη χοληδόχο κύστη. 

Σε σχέση με τη λαπαρσκοπική τεχνική, η ανοικτή χολοκυστεκτομή είναι δύσκολη τόσο για τον χειρουργό όσο και για τον ασθενή. Η τομή μέσα από τους μύες είναι αρκετά επώδυνη και αιμορραγική, και οδηγεί τον ασθενή σε νοσηλεία τουλάχιστον 5-7 ημερών, με χρήση ισχυρών αναλγητικών φαρμάκων που επιβραδύνουν την εντερική λειτουργία. Γενικά σε σχέση με τη λαπαροσκοπική, η ανοικτή χολοκυστεκτομή καθυστερεί πολύ την επιστροφή στις συνήθεις ασχολίες και την εργασία. 

Από την άλλη η ανοικτή επέμβαση επιτρέπει να παρακαμφθούν οι γενικοί περιορισμοί της λαπαροσκοπικής χειρουργικής, όπως η όραση σε δυο διαστάσεις, η έλλειψη της αίσθησης της αφής και η δυσκολία στην τρισδιάστατη αντίληψη και τον συγχρονισμό χεριών και οφθαλμών. Αυτός είναι και ο λόγος που σε δύσκολες περιπτώσεις καταφεύγουμε στην ανοικτή επέμβαση, ακόμα κι αν η εμπειρία είναι πλέον σχετικά περιορισμένη, αφού οι περισσότερη νέοι χειρουργοί έχουν εκπαιδευτεί σχεδόν αποκλειστικά στην λαπαροσκοπική τεχνική.