Λαπαροκοπική Αποκατάσταση Παραοισοφαγοκήλης

Ο τύπος της χειρουργικής επέμβασης που απαιτείται εξαρτάται από το μέγεθος της παραοισοφαγοκήλης, τα συμπτώματα, και τη γενική κατάσταση του ασθενούς.

Σχετικά μικρές παραοισοφαγοκήλες αντιμετωπίζονται με μια αντιπαλινδρομική επέμβαση. Το στομάχι αποκολλάται από τα γύρω όργανα και έλκεται στη φυσιολογική του θέση, το χάσμα του διαφράγματος κλείνεται με ραφές, και ο θόλος του στομάχου περιτυλίγεται γύρω από τον κατώτερο οισοφάγο. Ακολουθεί νοσηλεία 24 ωρών και μετεγχειρητική διατροφή ακριβώς όπως στην περίπτωση των αντιπαλινδρομικών επεμβάσεων. Λόγω της πιθανότητας υποτροπής της παραοισοφαγοκήλης προτιμάται η διενέργεια θολοπλαστικής 360 μοιρών κατά Nissen, που θεωρείται πιο ανθεκτική στο χρόνο.

Εφόσον το χάσμα του διαφράγματος είναι ιδιαίτερα μεγάλο, υπάρχει ψηλή πιθανότητα υποτροπής της διαφραγματοκήλης. Σ αυτές τις περιπτώσεις προτιμάμε να χρησιμοποιούμε πλέγμα, για ενίσχυση της αποκατάστασης. Η επιλογή πλέγματος έχει πολύ μεγάλη σημασία. Ο οισοφάγος είναι πολύ ευαίσθητο όργανο, και ένα μόνιμο πλέγμα μπορεί να προκαλέσει προβλήματα, από στένως λόγω δημιουργίας έντονου ουλώδους ιστού, πίεση στον οισοφάγο, μέχρι τραυματισμό και διάβρωση του πλέγματος εντός του οισοφάγου. Το τελευταίο είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη επιπλοκή που χρειάζεται άμεση επιδιόρθωση με ένα αρκετά πολύπλοκο χειρουργείο, που πιθανώς να μη μπορεί να ολοκληρωθεί λαπαροσκοπικά. Για να αποφευχθούν τέτοιες επιπλοκές, προτιμάμε τη χρήση βιολογικών και βιοσυνθετικών πλεγμάτων, που προάγουν τη δημιουργία ουλώδους ιστού, αλλά απορροφούνται πλήρως από τον οργανισμό μετά από μερικούς μήνες. 

Η παρουσία βραχυοισοφάγου μπορεί να περιπλέξει ακόμα περισσότερο τη χειρουργική επέμβαση. Η χρόνια μετακίνηση του στομάχου προς τον θώρακα, ταυτόχρονα με την χρόνια φλεγμονή πέριξ του οισοφάγου που προκαλείται από σοβαρή παλινδρόμηση, μπορεί να οδηγήσει σε ρίκνωση του οισοφάγου. Ο βραχυοισοφάγος δυσχεραίνει την αποκατάσταση της ανατομίας, καθώς το μήκος του οισοφάγου είναι τέτοιο, που δεν επιτρέπει την επιστροφή του κατώτερου οισοφάγου στη φυσιολογική του θέση στην κοιλιά. Εφόσον το επιτρέπει η κατάσταση του ασθενούς, σ αυτή την περίπτωση ακολουθούμε τεχνικές επιμήκυνσης του οισοφάγου, με πιο συχνή την γαστροπλαστική Collis. Αφαιρείται τμήμα του ανώτερου στομάχου με αποτέλεσμα την “οισοφαγοποίηση” του στομάχου. Στη συνέχεια διενεργείται θολοπλαστική πέριξ του νέο-οισοφάγου. 

Οι αποφάσεις δυσκολεύουν σε υπερήλικες με μεγάλη παραοισοφαγοκήλη, πιθανώς και με συνύπαρξη βραχυοισοφάγου, αλλά με κακή γενική κατάσταση που δεν επιτρέπει τη διενέργεια ενός πολύπλοκου παρατεταμένου χειρουργείου. Σ αυτές τις περιπτώσεις προτιμούμε μια γρήγορη επέμβαση , που θα λύσει το βασικό πρόβλημα του ασθενούς, που συνήθως είναι η συστροφή στομάχου, και θα μειώσει τον κίνδυνο νέκρωσης στομάχου, χωρίς ταυτόχρονη ψηλή πιθανότητα θανάτου μετά την επέμβαση. Η προτιμώμενη τεχνική είναι η Γαστροπηξία, κατά την οποία αφού γίνει έλξη του στομάχου ώστε να του δώσουμε ένα πιο φυσιολογικό σχήμα, με πολλαπλές ραφές το καθηλώνουμε πάνω στο διάφραγμα και στο πρόσθιο κοιλιακό τοίχωμα. Το τελικό αποτέλεσμα είναι να μετατρέψουμε μια επικίνδυνη παραοισοφαγοκήλη τύπου IV με συστροφή και πιθανότητα νέκρωσης στομάχου, σε μια ολισθαίνουσα διαφραγματοκήλη (παραοισοφαγοκήλη τύπου Ι), η οποία δεν είναι επικίνδυνη για τη ζωή του ασθενούς. Εφόσον προβλέπεται δύσκολη μακροχρόνια μετεγχειρητική νοσηλεία, κατά τη διάρκεια της νοσηλείας μπορούν να τοποθετηθούν καθετήρες σίτισης, που έχουν το επιπλέον όφελος της πιο ισχυρής καθήλωσης του στομάχου στο πρόσθιο κοιλιακό τοίχωμα. 

ΣΧΕΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ