ΛΑΠΑΡΟΣΚΟΠΙΚΗ ΕΠΙΝΕΦΡΙΔΕΚΤΟΜΗ

Πριν την εξέλιξη της λαπαροσκοπικής χειρουργικής, η αφαίρεση των επινεφριδίων ήταν δύσκολη υπόθεση. Το μικρό τους μέγεθος, μαζί με την ανατομική τους θέση βαθιά στην κοιλιακή κοιλότητα, κοντά σε σημαντικά όργανα, έκαναν αυτά τα χειρουργεία ιδιαίτερα χρονοβόρα και επώδυνα. Οι λαπαροσκοπικές τεχνικές έχουν φέρει επανάσταση στη χειρουργική επινεφριδίων, και πλέον οι επεμβάσεις αυτές γίνονται ανοικτά μόνο σε περιπτώσεις μεγάλων όγκων ή κακοήθειας. 

Και τα βήματα της επέμβασης όμως είναι εντελώς διαφορετικά λόγω της διαφορετικής ανατομίας. Στο δεξιό επινεφρίδιο, αποκολλάμε το όργανο από την κάτω κοίλη φλέβα, αποκλείοντας ταυτόχρονα τα αγγεία του, προσέχοντας να μην αιμορραγήσουν. Αυτό είναι και το πιο επικίνδυνο βήμα της επέμβασης. Στη συνέχεια αποκολλάμε το επινεφρίδιο από την κάτω επιφάνεια του ήπατος και από την επιφάνεια του νεφρού, και το ανασύρουμε σε ασκό.

Το αριστερό επινεφρίδιο από την άλλη, περικλείεται μεταξύ νεφρού, παχέος εντέρου, παγκρέατος στομάχου και σπληνός. Για να μπορέσουμε να το προσπελάσουμε, ανοίγουμε το ανατομικό χώρο ανάμεσα τους, και αφού αποκλείσουμε τα αγγεία του επινεφριδίου το αφαιρούμε σε ασκό ανάσυρσης.

Σε κάποια κέντρα χρησιμοποιείται επίσης η Οπισθοπεριτοναϊκή Επινεφριδεκτομή. Ο ασθενής τοποθετείται σε πρηνή θέση, και η πρόσβαση στα επινεφρίδια γίνεται με μικρές τομές στην πλάτη, κάτω από τις κατώτερες πλευρές. Αν και είναι πιο δύσκολη στη μάθηση και εκτέλεση, έχει το πλεονέκτημα της αποφυγής εισόδου στην κοιλιά, και της διενέργειας και των δυο επεμβάσεων χωρίς να χρειάζεται να μετακινηθεί ο ασθενής.

Η μετεγχειρητική νοσηλεία μπορεί να είναι περίπλοκη σε ασθενείς με ορμονοπαραγωγούς ογκους, λόγω των διαταραχών που μπορεί να προκύψουν. Ειδικά ασθενείς με φαιοχρωμοκύττωμα χρειάζονται πολύ προσεκτική αναισθησιολογική διαχείριση γενικότερα και μετεγχειρητική νοσηλεία σε ΜΕΘ, καθώς η κινητοποίηση του όγκου μπορεί να προκαλέσει απελευθέρωση αγγειοσυσπαστικών ουσιών με αποτέλεσμα μεγάλες διακυμάνσεις στην αρτηριακή πίεση του ασθενούς. Μπορεί επίσης να είναι απαραίτητη η ορμονική υποκατάσταση παροδικά ή σε μόνιμη βάση.