επεμβασεισ παχυσαρκιασ

Ενδοσκοπικό Botox Στομάχου

Απώλεια 10-15kg σε διάστημα 3-6 μηνών. Με απλή γαστροσκόπηση και μέθη γίνεται έγχυση Botox σε συγκεκριμένα σημεία του στομάχου, με στόχο τη μείωση της όρεξης και την παράταση του αισθήματος πλήρωσης μετά από γεύματα. Μπορεί να απαιτηθεί επανάληψη για συντήρηση του αποτελέσματος.

Ενδοσκοπικό Ενδογαστρικό Μπαλόνι

Απώλεια 15-20kg, σε διάστημα 6-12 μηνών. Με απλή γαστροσκόπηση και μέθη τοποθετείται μέσα στο στομάχι μπαλόνι σιλικόνης όγκου 500-600cc, προκαλεί αίσθημα πλήρωσης του στομάχου με μικρότερη ποσότητα γεύματος. Χρειάζεται επανάληψη της γαστροσκόπησης για αφαίρεση του μπαλονιού μετά από 12 μήνες.Εναλλακτικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί μπαλόνι που τοποθετείται χωρίς γαστροσκόπηση και διαλύεται βιολογικά μετά από 6 μήνες.                                  

Ενδοσκοπική Γαστροπλαστική

Απώλεια 20% του συνολικού σωματικού βάρους. Με επεμβατική ενδοσκόπηση και βαθιά μέθη, γίνονται ραφές εσωτερικά του στομάχου με στόχο τη μείωση της συνολικής χωρητικότητάς του. Απαιτείται νοσηλεία μιας ημέρας. Είναι νέα τεχνική με πολύ καλά αποτελέσματα και πολλά υποσχόμενο μέλλον.

Λαπαροσκοπική Sleeve Γαστρεκτομή (Γαστρικό Μανίκι)

Απώλεια 50-60% του επιπλέον συνολικού βάρους. Λαπαροσκοπικό χειρουργείο με γενική αναισθησία, αφαιρείται το μεγαλύτερο μέρος του στομάχου, με αποτέλεσμα τη μείωση της χωρητικότητας αλλά και μείωση του αισθήματος της πείνας. Εξιτήριο μετά από 2 ημέρες και άμεση έναρξη απώλειας βάρους. Πολύ ασφαλής και αποτελεσματική επέμβαση, μικρή πιθανότητα επαναπρόσληψης βάρους εφόσον γίνει σωστή επιλογή ασθενών.

Λαπαροσκοπικό Γαστρικό Bypass (Γαστρική Παράκαμψη)- Mini Bypass

Απώλεια άνω του 70% του επιπλέον σωματικού βάρους. Λαπαροσκοπικό χειρουργείο με γενική αναισθησία, γίνεται διαχωρισμός του στομάχου και επανένωση με το λεπτό έντερο, με αποτέλεσμα μείωση της όρεξης, μεγάλη μείωση της χωρητικότητας του στομάχου, και μειωμένη απορρόφηση τροφής. Πολύπλοκο χειρουργείο που πρέπει να γίνεται από εξειδικευμένα και κατάλληλα εκπαιδευμένα άτομα. Εξιτήριο μετά από 3 ημέρες, άμεση έναρξη απώλειας βάρους. Πολύ χαμηλή πιθανότητα επαναπρόσληψης βάρους, αλλά χρειάζεται διαιτολογική παρακολούθηση για μια ζωή.

ΝΟΣΟΓΟΝΟΣ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ

Η παχυσαρκία αποτελεί από το 2013 ιατρική πάθηση αναγνωρισμένη από την American Medical Association, ενώ ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας την έχει κατατάξει ως παγκόσμια επιδημία από το 1997. Ήδη στην Αρχαία Ελλάδα θεωρούταν ιατρική διαταραχή, ενώ σύμφωνα με τον Ιπποκράτη, «Η παχυσαρκία δεν είναι απλά μια ασθένεια, αλλά ο προάγγελος άλλων». Πρόκειται κατά κύριο λόγο για πάθηση του Δυτικού κόσμου, και οφείλεται σ ένα συνδυασμό αυξημένης πρόσληψης τροφής, μειωμένης φυσικής άσκησης, και κατάλληλου ψυχολογικού και γενετικού υπόβαθρου. Σε μικρότερο ποσοστό οφείλεται σε ορμονικούς παράγοντες, φάρμακα, ψυχιατρικές παθήσεις και κληρονομικότητα.

Λόγω της πολυπαραγοντικής αιτιολογίας της παχυσαρκίας, η θεραπεία της έχει αποδειχθεί πολύ δύσκολη. Η Χειρουργική Παχυσαρκίας (Βαριατρική Χειρουργική) έχει αποδειχθεί πολύ αποτελεσματική στην αντιμετώπιση της, και με κατάλληλη προετοιμασία, επιλογή ασθενών και επιλογή επέμβασης, μπορεί να προσφέρει ταχεία και μόνιμη θεραπεία.

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

Όλες οι μελέτες που αφορούν την παχυσαρκία, βασίζονται στον λεγόμενο Δείκτη Μάζας Σώματος (BMI), έναν αριθμό που υπολογίζεται διαιρώντας το βάρος του ασθενή σε κιλά, με το τετράγωνο του ύψους σε μέτρα

Με βάση το Δείκτη Μάζας σώματος, ένας άνθρωπος μπορεί να χαρακτηρίζεται ως υπέρβαρος, αν βρίσκεται στην κλίμακα 25 με 30, παχύσαρκος πρώτου βαθμού στο 30 με 35, δευτέρου βαθμού στο 35 με 40, και τρίτου βαθμού αν έχει δείκτη μάζας σώματος 40 και πάνω. Με βάσει έναν παλαιότερο ορισμό, ως Νοσογόνα Παχύσαρκοι ορίζονται όσοι έχουν ΔΜΣ 40 και άνω, ή όσοι έχουν 35 και άνω, αλλά ταυτόχρονα παρουσιάζουν κάποια από τις παθήσεις που προκαλούνται από παχυσαρκία. 

ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ

Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2, οφείλεται στο ότι παχύσαρκα άτομα, εμφανίζουν αντίσταση στην ινσουλίνη (ορμόνη που ρυθμίζει το σάκχαρο αίματος)

Υπέρταση (υψηλή αρτηριακή πίεση), μπορεί να οδηγήσει σε εγκεφαλικά επεισόδια, στεφανιαία νόσο, έμφραγμα, και άλλα προβλήματα από καρδιά και νεφρούς.

Οστεοαρθρίτιδα μεγάλων αρθρώσεων, καθώς το επιπλέον βάρος επιταχύνει την καταστροφή των αρθρώσεων των ισχίων, γονάτων, καθώς και της σπονδυλικής στήλης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μειωμένη άσκηση λόγω συμπτωμάτων, και άρα περαιτέρω αύξηση του σωματικού βάρους.

Υπνική άπνοια, αναπνευστικά προβλήματα, λόγω διόγκωσης των μαλακών μορίων του ρινοφάρυγγα με αποτέλεσμα απόφραξη των αναπνευστικών οδών την ώρα του ύπνου, κακή ποιότητα ύπνου, εύκολη κόπωση κατά τη διάρκεια της ημέρας, και μακροχρόνια πιθανά αναπνευστικά προβλήματα.

Γαστρο-οισοφαγική παλινδρόμηση, λόγω αυξημένης πίεσης εντός της κοιλιάς με αποτέλεσμα δυσλειτουργία της βαλβίδας μεταξύ στομάχου και οισοφάγου. Υπολογίζεται ότι η παλινδρόμηση έχει ως αποτέλεσμα να εμφανίζεται στο 10-15% των παχύσαρκων οισοφάγος Barrett που είναι προκαρκινική κατάσταση

Κατάθλιψη, λόγω κοινωνικού στιγματισμού, αποτυχημένων προσπαθειών απώλειας βάρους, ρατσισμού στην αγορά εργασίας. Οι ψυχολογικές διαταραχές στις περισσότερες περιπτώσεις οδηγούν σε μεγαλύτερη υπερκατανάλωση τροφής ως παρηγοριά, και άρα περαιτέρω αύξηση του σωματικού βάρους.

Υπογονιμότητα, το επιπλέον σωματικό βάρος ενέχεται στην πρόκληση πολυκυστικών ωοθηκών στις γυναίκες, και σε γενικότερες ορμονικές διαταραχές, ενώ στους άντρες εμφανίζεται στυτική δυσλειτουργία.

Ακράτεια ούρων, λόγω αυξημένης πίεσης εντός της κοιλιάς και αδυναμίας των μυών της πυέλου να ανταπεξέλθουν

Καρκίνος,  η παχυσαρκία αποτελεί αναγνωρισμένο παράγοντα κινδύνου για την ανάπτυξη διαφόρων καρκίνων όπως παγκρέατος, παχέως εντέρου, οισοφάγου, ενδομητρίου.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

Η πρόληψη και αντιμετώπιση της παχυσαρκίας μειώνει τις επιπτώσεις από τις παθήσεις που μπορεί να προκαλέσει, μειώνει το κόστος αντιμετώπισής τους, αυξάνει το προσδόκιμο επιβίωσης,. Επίσης μέσω της βελτίωσης των ψυχολογικών προβλημάτων και του περιορισμού του κοινωνικού στιγματισμού και των διακρίσεων στο χώρο της εργασίας, βελτιώνει την ποιότητα ζωής. Στο κόστος που επιβαρύνει τα συστήματα υγείας, εκτός από την αντιμετώπιση των παραπάνω παθήσεων, πρέπει να υπολογίζεται το κόστος δημιουργίας κατάλληλων υποδομών για άτομα με αυξημένο σωματικό βάρος, από καρέκλες, κλίνες και εξεταστικά κρεβάτια, ως μηχανήματα αξονικής και μαγνητικής τομογραφίας μου να μπορούν να υποστηρίξουν άτομα βάρους ως 300 κιλά. 

 Η βασική αρχή για επιτυχημένη απώλεια βάρους, είναι η αλλαγή τρόπου ζωής, ώστε να επιτευχθεί αρνητικό ισοζύγιο θερμίδων, με συνδυασμό δίαιτας και φυσικής άσκησης. Εφόσον αυτό είναι δυνατό, είναι εφικτή η μακροχρόνια απώλεια βάρους. Δυστυχώς μια τέτοια αλλαγή στον τρόπο ζωής είναι δύσκολη και μερικές φορές ανέφικτη. Υπάρχουν 4 διαφορετικά επίπεδα παρέμβασης για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας ως νόσου

Προγράμματα ενημέρωσης του πληθυσμού σχετικά με τις επιβλαβείς επιπτώσεις της παχυσαρκίας, και τα οφέλη της απώλειας βάρους, της ισορροπημένης δίαιτας και της φυσικής άσκησης. Στηρίζονται στην αρχή της πρόληψης παρά της θεραπείας, μέσω του επηρεασμού μεγάλων πληθυσμιακών ομάδων.

Διαιτολογική υποστήριξη και προγράμματα εκγύμνασης, με στόχο την αλλαγή τρόπου ζωής, όσον αφορά ισορροπημένη δίαιτα και φυσική άσκηση. Σε κάποιες περιπτώσεις είναι επιβεβλημένη η συμμετοχή και ψυχολόγου στο πρόγραμμα απώλειας βάρους. Είναι σημαντικό να υπάρχει συνεργασία μεταξύ των διαφόρων ειδικών ώστε οι στόχοι που επιδιώκονται να είναι ρεαλιστικοί και εφικτοί.

Ιατρικά υποβοηθούμενη απώλεια βάρους. Κεντρικό ρόλο παίζει ο Χειρουργός Παχυσαρκίας, συνεπικουρούμενος από Ενδοκρινολόγο ή Διαβητολόγο , Διαιτολόγο και Ψυχολόγο με εξειδίκευση στην παχυσαρκία.

Χειρουργική Παχυσαρκίας. Με βάση τον Δείκτη Μάζα Σώματος του ασθενούς, τις διατροφικές συνήθειες, προηγούμενες προσπάθειες απώλειας βάρους και αίτια αποτυχίας, καθώς και το ψυχολογικό υπόβαθρο, επιλέγεται το είδος της επέμβασης που θα οδηγήσει στην πιο ικανοποιητική απώλεια βάρους, σύμφωνα και με τις επιθυμίες του πάσχοντα.

ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗΣ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

ΜΥΘΟΣ:

Υπάρχει μια επέμβαση που επιτυγχάνει μακροχρόνια απώλεια βάρους σε όλους τους πάσχοντες.

ΑΛΗΘΕΙΑ:

Ο βασικός στόχος των επεμβάσεων παχυσαρκίας είναι ο περιορισμός των προσλαμβανόμενων θερμίδων. Αυτό επιτυγχάνεται, στις απλούστερες επεμβάσεις, με τεχνικές περιορισμού του όγκου του στομάχου, ώστε με λήψη μικρής ποσότητας τροφής, να επιτυγχάνεται αίσθημα πλήρωσης του στομάχου και καταστολή του αισθήματος της πείνας (περιοριστικού τύπου επεμβάσεις). Συχνά όμως, είναι απαραίτητη μια πιο ριζική αλλαγή του μεταβολισμού, είτε λόγω ανάγκης μεγάλης απώλειας βάρους, είτε λόγω διαιτητικών συνηθειών όπως ‘τσιμπολογήματα’ μεταξύ γευμάτων, ή κατανάλωση σοκολάτας, γλυκών και γενικά τροφών με πολύ υψηλή θερμιδική αξία, που δύσκολα προκαλούν αίσθημα κορεσμού. Γι’ αυτό οι πιο περίπλοκες επεμβάσεις παχυσαρκίας αλλάζουν τον τρόπο πέψης και μεταβολισμού των προσλαμβανόμενων τροφών, μέσω παράκαμψης τμήματος του λεπτού εντέρου, όπου γίνεται η απορρόφηση των τροφών (δυσαπορροφητικού τύπου επεμβάσεις). Η επιλογή της επέμβασης γίνεται με βάση τις μεταβολικές ανάγκες του ίδιου του πάσχοντα, καθώς οι πιο περίπλοκες επεμβάσεις έχουν παρενέργειες και ψηλότερη πιθανότητα να εμφανίσουν επιπλοκές, και γι’ αυτό εφαρμόζονται όταν είναι απαραίτητη σημαντική απώλεια βάρους.

ΜΥΘΟΣ:

Οι επεμβάσεις παχυσαρκίες είναι πολύ βαριές και συχνά ακρωτηριαστικές.

ΑΛΗΘΕΙΑ:

Οι επεμβάσεις παχυσαρκίας πραγματοποιούνται σχεδόν αποκλειστικά με λαπαροσκοπικές τεχνικές, με μικρές τομές της τάξης του μισού ως ενός εκατοστού ακόμα και για θεωρούμενες ως ‘βαριές’ επεμβάσεις μεταβολικής χειρουργικής. Είναι τεχνικά περίπλοκες επεμβάσεις που απαιτούν εξειδικευμένη εκπαίδευση και εμπειρία. Εφόσον διενεργούνται από έμπειρη ομάδα, η ανάγκη διενέργειας κλασικού ανοιχτού χειρουργείου περιορίζεται κάτω του 1%, ενώ η χρήση Ρομποτικής Χειρουργικής είναι εφικτή αλλά όχι απαραίτητη, καθώς αυξάνει το κόστος του χειρουργείου, και δε δίνει καλύτερα αποτελέσματα. Η Sleeve Γασρτρεκτομή περιλαμβάνει αφαίρεση μεγάλου τμήματος του στομάχου. Όμως το τμήμα του στομάχου που παραμένει μπορεί να διαταθεί με το χρόνο και ανάλογα με τις διαιτητικές συνήθειες του πάσχοντα, επιστρέφοντας σχεδόν στο φυσιολογικό μέγεθος, γεγονός όμως που συνοδεύεται από επαναπρόσληψη βάρους. Το Γαστρικό Bypass που θεωρείται από πολλούς ριζική επέμβαση, είναι στην πραγματικότητα πλήρως αναστρέψιμο εφόσον το επιθυμεί ο πάσχοντας.  Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η πολυπλοκότητα αυτών των επεμβάσεων είναι ενδεικτική της δυσκολίας στην αντιμετώπιση της Νοσογόνου Παχυσαρκίας.

ΜΥΘΟΣ:​

Η θνησιμότητα των χειρουργείων για παχυσαρκία είναι μεγαλύτερη από τη θνησιμότητα της ίδιας της παχυσαρκίας. 

ΑΛΗΘΕΙΑ:

Η έντονη δημοσιότητα σε περιπτώσεις επιπλοκών ή και θανάτων από επεμβάσεις παχυσαρκίας είναι διεθνές φαινόμενο. Πολλές από αυτές τις επιπλοκές θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί εφόσον οι επεμβάσεις γίνονταν από έμπειρο χειρουργό παχυσαρκίας Σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία πάντως, η συνολική θνησιμότητα μετά από επεμβάσεις απώλειας βάρους, συμπεριλαμβανομένων των πιο περίπλοκων επεμβάσεων και ασθενών με εξαιρετικά μεγάλο βάρος, είναι χαμηλότερη του 1%, εφόσον γίνονται από έμπειρες ομάδες. Αντίθετα η πιθανότητα πρόωρου θανάτου λόγω πάθησης σχετιζόμενης με την παχυσαρκία (καρκίνος, διαβήτης, έμφραγμα κτλ), είναι πολλαπλάσια σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό. Τα διεθνή δεδομένα δείχνουν ότι μετά από μεταβολικές επεμβάσεις παρατηρείται κατά 89% μείωση της πιθανότητας πρόωρου θανάτου. Συγκεκριμένα παρατηρείται 60% μείωση θανάτων από καρκίνο, 90% μείωση θανάτων από διαβήτη και 50% μείωση θανάτων από καρδιακά επεισόδια. Εφόσον λοιπόν οι επεμβάσεις αυτές γίνονται από έμπειρη ομάδα, τα οφέλη ξεπερνούν κατά πολύ τον κίνδυνο του χειρουργείου.

ΜΥΘΟΣ:​

Οι επεμβάσεις παχυσαρκίας προκαλούν προβλήματα από ελλείψεις βιταμινών και ιχνοστοιχείων

ΑΛΗΘΕΙΑ:

Οι επεμβάσεις παχυσαρκίας είναι καλά μελετημένες και οι διαιτητικές ανεπιθύμητες ενέργειες τους προβλέψιμες και αντιμετωπίσιμες. Οι πιο συνηθισμένες επεμβάσεις προκαλούν ελάχιστη δυσαπορρόφηση, και ως και τούτου έχουν πολύ μικρή πιθανότητα να προκαλέσουν τέτοια προβλήματα. Επεμβάσεις όπως το Γαστρικό Bypass, επιτυγχάνουν την καλύτερη απώλεια βάρους μέσω μείωση της απορρόφησης τροφών, συμπεριλαμβανομένων βιταμινών και ιχνοστοιχείων. Αυτός είναι και ο λόγος για παρακολούθηση από διαιτολόγο εφ όρου ζωής, ώστε να προληφθούν προβλήματα από δυσαπορροφήσεις, και να χορηγούνται συμπληρώματα, είτε σαν πολυβιταμινούχα σκευάσματα, ή σε ενέσιμη μορφή.

ΜΥΘΟΣ:​

Η χειρουργική είναι αφύσικη λύση. Η μόνη λύση για μακροχρόνια απώλεια βάρους είναι η αλλαγή τρόπου ζωής με δίαιτα και άσκηση.

ΑΛΗΘΕΙΑ:

Οι πάσχοντες από Νοσογόνο Παχυσαρκία δύσκολα επιτυγχάνουν σημαντική και μακροχρόνια  απώλεια βάρους μέσω δίαιτας και άσκησης μόνο, σε σημείο που ειδικοί της δημόσιας υγείας στις ΗΠΑ, όπου η παχυσαρκία έχει λάβει διαστάσεις πανδημίας, να παραδέχονται την αναγκαιότητα της Μεταβολικής Χειρουργικής. Οι μακροχρόνιες δίαιτες προκαλούν επιβράδυνση του μεταβολισμού και της καύσης θερμίδων τόσο σε ηρεμία όσο και στη άσκηση. Ταυτόχρονα οι δίαιτες αλλάζουν τη ρύθμιση του αισθήματος της πείνας, με αποτέλεσμα αυξημένη όρεξη και επιθυμία για κατανάλωση τροφής μετά τη δίαιτα. Αντίθετα οι επεμβάσεις παχυσαρκίας μειώνουν το αίσθημα της πείνας, προκαλούν πρώιμο αίσθημα κορεσμού, μειώνουν την απορρόφηση θερμίδων και επιταχύνουν το μεταβολισμό. Η αλλαγή τρόπου ζωής με δίαιτα και άσκηση εξακολουθεί να είναι απαραίτητη, αλλά το αποτέλεσμα επισπεύδεται και συντηρείται μακροχρόνια με τη Μεταβολική Χειρουργική.

ΜΥΘΟΣ:​

Η παχυσαρκία οφείλεται σε εξάρτηση από το φαγητό, παρόμοια με το αλκοόλ και τα ναρκωτικά.

ΑΛΗΘΕΙΑ:

Μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό παχύσαρκων εμφανίζει συμπεριφορά εξάρτησης με πολύ αυξημένη πρόσληψη θερμίδων, και άρα πολύ λίγοι ωφελούνται από την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας σαν εξάρτηση. Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων η αιτιολογία είναι πολυπαραγοντική. Η παχυσαρκία οφείλεται σ έναν τρόπο ζωής με λιγότερη εξάσκηση από όση είναι απαραίτητη με βάση τη διατροφή, αλλά δεν έχουν όλοι τη δυνατότητα και το χρόνο για συστηματική εξάσκηση. Ψυχολογικοί παράγοντες και άγχος, κακή ποιότητα ύπνου και ορμονικές διαταραχές επίσης συμβάλουν στην παχυσαρκία αλλά και να είναι το αποτέλεσμα της ίδιας της πάθησης, δημιουργώντας ένα φαύλο κύκλο που είναι δύσκολο να αντιμετωπισθεί. Γι’ αυτό λέμε ότι η παχυσαρκία προκαλεί παχυσαρκία. Το σίγουρο είναι ότι ο κοινωνικός στιγματισμός της εξάρτησης μόνο χειρότερη μπορεί να κάνει την πάθηση.

ΜΥΘΟΣ:​

Οι επεμβάσεις παχυσαρκίας αποτυγχάνουν γιατί οι πάσχοντες ξαναπαίρνουν βάρος.

ΑΛΗΘΕΙΑ:

Σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία, εφόσον η επέμβαση γίνεται από έμπειρη ομάδα μεταβολισμού, με σωστή προεγχειρητική εκτίμηση και εξατομίκευση της επιλογής της επέμβασης και παρακολούθησης για τον κάθε ασθενή, παρατηρείται μια μικρή επαναπρόσληψη βάρους, της τάξης κάτω του 5%, σε λιγότερους από τους μισούς πάσχοντες. Συνήθως πρόκειται για άτομα που έχουν χάσει ήδη πάνω από το 50% του επιπλέον βάρους τους, οπότε αυτή η μικρή αύξηση του βάρους είναι αμελητέα, και το τελικό αποτέλεσμα είναι σαφώς καλύτερο από οποιαδήποτε δίαιτα. Οι καλύτεροι προγνωστικοί παράγοντες για μακροχρόνια διατήρηση χαμηλού σωματικού βάρους είναι η επιλογή μιας έμπειρης ομάδας μεταβολισμού για να αναλάβει ολόκληρη τη θεραπεία, και η προσήλωση του πάσχοντα στη μακροχρόνια μετεγχειρητική παρακολούθηση και στις αλλαγές στον τρόπο ζωής.

ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ ΚΑΙ ΚΟΡΩΝΟΙΟΣ

Σύμφωνα με το Κέντρο Ελέγχου Λοιμώξεων των ΗΠΑ το γνωστό CDC,  οι παχύσαρκοι κάτω των 60 ετών που νοσούν από κορωνοϊό εμφανίζουν:

-Διπλάσια πιθανότητα βαρύτερης νόσησης και εισαγωγής στο νοσοκομείο από ΔΜΣ 30 και πάνω

-Διπλάσια πιθανότητα εισαγωγής σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας από ΔΜΣ 35 και πάνω

-Τριπλάσια πιθανότητα θανάτου από COVID, εφόσον χρειάστηκαν εισαγωγή στη ΜΕΘ

Η παχυσαρκία έχει αναγνωριστεί από τον WHO ως πανδημία από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 πολύ πριν την έλευση του SARS-COV-19. 

Οι πρώτες παρατηρήσεις για τη συσχέτιση κορωνοϊού και παχυσαρκίας έγιναν στην Lille της Γαλλίας. Σε 124 ασθενείς που χρειάστηκαν εισαγωγή σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, σχεδόν οι μισοί ήταν παχύσαρκοι. Από τους 85 ασθενείς που τελικά χρειάστηκαν διασωλήνωση, το 90% είχε Δείκτη Μάζας σώματος άνω του 35, έπασχαν δηλαδή από παχυσαρκία δευτέρου βαθμού.

Η δραματική σχέση μεταξύ κορωνοϊού και παχυσαρκίας έγινε ιδιαίτερα εμφανής στις ΗΠΑ, με τα ιδιαίτερα ψηλά ποσοστά παχυσαρκίας. Η συνύπαρξη των δυο πανδημιών οδήγησε στην τέλεια καταιγίδα, με αποτέλεσμα μεγάλο ποσοστό των πασχόντων και θανόντων από κορωνοϊό να αφορούν παχύσαρκα άτομα ηλικίας κάτω των 65, σε αντίθεση με Ιταλία και Ισπανία όπου το συντριπτικό ποσοστό των θανάτων αφορούσε ηλικιωμένους. 

Σε μια μεγάλη μελέτη στην πολιτεία της Νέας Υόρκης, έγινε παρακολούθηση 3615 ασθενών που βρέθηκαν θετικοί στον κορωνοϊό. Το 38%, δηλαδή 1370 ασθενείς κάτω των 60 ετών έπασχαν από παχυσαρκία, η οποία ήταν και ο δεύτερος μεγαλύτερος παράγοντας κινδύνου για επιπλοκές μετά την ηλικία. Σύμφωνα με μελέτη σε νοσοκομείο στην Καλιφόρνια, η πιο συχνή πάθηση σε ασθενείς με Covid ηλικίας 18 με 49, ήταν οι παχυσαρκία. Από τους 49 ασθενείς αυτών των ηλικιών που χρειάστηκαν εισαγωγή στο νοσοκομείο, το 60% ήταν παχύσαρκοι. Άλλη μελέτη από το Seattle έδειξε ότι οι παχύσαρκοι ασθενείς με Covid, είχαν πολύ ψηλότερη πιθανότητα να χρειαστούν μηχανικό αερισμό, σε σχέση με άτομα φυσιολογικού σωματικού βάρους. 

Έρευνα από την Κίνα που δημοσιεύτηκε εκ των υστέρων, και αφορούσε 383 ασθενείς, έδειξε ότι οι παχύσαρκοι είχαν 142% ψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης σοβαρής πνευμονίας. Κα στην Ελλάδα ακούσαμε αρκετές περιπτώσεις νέων ατόμων που πέθαναν μετά από νόσηση από κορωνοιό, και έπασχαν από παχυσαρκία χωρίς άλλα προβλήματα,

Ο λόγος που ο κορωνοϊός είναι τόσο επικίνδυνος για τους παχύσαρκους ακόμα δεν έχει γίνει γνωστός.. Θεωρούμε ότι σημαντικό ρόλο παίζει η διαταραχή του μεταβολισμού, η οποία οδηγεί σε Μεταβολικό Σύνδρομο, μια κατάσταση που συνοδεύεται από χρόνια συστηματική φλεγμονή. Πολλοί παχύσαρκοι φτάνουν σε σημείο να αναπτύξουν διαβήτη, που είναι γνωστό ότι επιβαρύνει τον οργανισμό όσον αφορά τη δυνατότητα να καταπολεμά λοιμώξεις. Το επιπλέον βάρος γύρω από τον θώρακα προκαλεί συμπίεση των πνευμόνων, με αποτέλεσμα αναπνευστικά προβλήματα.                                                                                                                                                              

Τα παραπάνω σημαίνουν ότι για τους παχύσαρκους, η ανάγκη απώλειας βάρους είναι πιο επιτακτική και επείγουσα από ποτέ. Ο πιο απλός τρόπος, που είναι η αλλαγή τρόπου ζωής με κατανάλωση λιγότερων θερμίδων και άσκηση, σπάνια οδηγεί σα ταχεία απώλεια βάρους, και συχνά ακολουθείται από επαναπρόσληψη εφόσον η αλλαγή διατροφής είναι παροδική και δε γίνει μέρος του τρόπου ζωής. Η χειρουργική παχυσαρκίας προσφέρει οριστική θεραπεία τόσο της ίδιας της πάθησης, όσο και των καρδιολογικών, αναπνευστικών, μεταβολικών παθήσεων που μπορεί να προκαλέσει, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο επιπλοκών σε περίπτωση νόσησης από κορωνοϊο.

ΣΥΧΝΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

Οι χειρουργικές επεμβάσεις σε σωστά οργανωμένα νοσοκομεία και εφόσον γίνονται από χειρουργούς με σωστή εκπαίδευση και με τις σωστές ενδείξεις, έχουν εξαιρετικά χαμηλές πιθανότητες επιπλοκών.

Υπάρχουν επεμβάσεις που μπορούν να γίνουν υπό τοπική αναισθησία, περιοχική αναισθησία ή επισκληρίδιο, ώστε να αποφευχθεί η γενική αναισθησία. Για τις λαπαροσκοπικές επεμβάσεις η γενική αναισθησία είναι απαραίτητη

Ανάλογα με τη χειρουργική επέμβαση, λαμβάνονται μέτρα ώστε να ελαχιστοποιηθεί ο πόνος, με χρήση επισκληρίδιου κατά τη διάρκεια και μετά την επέμβαση, επιπλέον τοπική αναισθησία, και φαρμακευτική αγωγή κατά προτίμηση με τη χρήση αντλίας που ελέγχεται από τον ασθενή.

Υπάρχουν επιπλοκές που εξαρτώνται από την επέμβαση, και κάποιες που εξαρτώνται από την κατάσταση του ασθενούς. Αιμορραγίες, λοιμώξεις και προβλήματα με την επούλωση είναι οι πιο συνηθισμένες, και συζητούνται πριν από κάθε επέμβαση.

Οι εναλλακτικές εξαρτώνται από την πάθηση. Σε κάθε περίπτωση που προτείνεται χειρουργική επέμβαση, συζητιούνται όλες οι εναλλακτικές, μαζί με την πιθανότητα να μη γίνει καμία θεραπεία, και το πιθανό αποτέλεσμα καθεμίας από αυτές.

Σχετικα βιντεο