Η παχυσαρκία αποτελεί από το 2013 ιατρική πάθηση αναγνωρισμένη από την American Medical Association. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας την έχει κατατάξει ως παγκόσμια επιδημία από το 1997. Ήδη στην Αρχαία Ελλάδα θεωρούταν ιατρική διαταραχή. Σύμφωνα με τον Ιπποκράτη, «Η παχυσαρκία δεν είναι απλά μια ασθένεια, αλλά ο προάγγελος άλλων». Πρόκειται κατά κύριο λόγο για πάθηση του Δυτικού κόσμου. Οφείλεται σ ένα συνδυασμό αυξημένης πρόσληψης τροφής, μειωμένης φυσικής άσκησης, και κατάλληλου ψυχολογικού και γενετικού υπόβαθρου. Σε μικρότερο ποσοστό οφείλεται σε ορμονικούς παράγοντες, φάρμακα, ψυχιατρικές παθήσεις και κληρονομικότητα. Η απώλεια βάρους με μη ιατρικές μεθόδους είναι δύσκολη και συχνά υποτροπιάζει.

Λόγω της πολυπαραγοντικής αιτιολογίας της παχυσαρκίας, η θεραπεία της έχει αποδειχθεί πολύ δύσκολη. Η Χειρουργική Παχυσαρκίας (Βαριατρική Χειρουργική) έχει αποδειχθεί πολύ αποτελεσματική στην αντιμετώπιση της. Με κατάλληλη προετοιμασία, επιλογή ασθενών και επιλογή επέμβασης, μπορεί να προσφέρει ασφαλή, ταχεία και μόνιμη θεραπεία.

επεμβασεισ για παχυσαρκια και απωλεια βαρους

Ενδοσκοπικό Botox Στομάχου

Απώλεια 10-15kg σε διάστημα 3-6 μηνών. Με απλή γαστροσκόπηση και μέθη γίνεται έγχυση Botox σε συγκεκριμένα σημεία του στομάχου. Ο στόχος είναι η μείωση της όρεξης και η παράταση του αισθήματος πλήρωσης μετά από γεύματα. Μπορεί να απαιτηθεί επανάληψη για συντήρηση του αποτελέσματος.

Ενδοσκοπικό Ενδογαστρικό Μπαλόνι

Απώλεια 15-20kg, σε διάστημα 6-12 μηνών. Με απλή γαστροσκόπηση και μέθη τοποθετείται μέσα στο στομάχι μπαλόνι σιλικόνης όγκου 500-600cc. Προκαλεί αίσθημα πλήρωσης του στομάχου με μικρότερη ποσότητα γεύματος. Χρειάζεται επανάληψη της γαστροσκόπησης για αφαίρεση του μπαλονιού μετά από 12 μήνες. Εναλλακτικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί μπαλόνι που τοποθετείται χωρίς γαστροσκόπηση και διαλύεται βιολογικά μετά από 6 μήνες.                                  

Ενδοσκοπική Γαστρική Πτύχωση

Απώλεια 20% του συνολικού σωματικού βάρους. Με επεμβατική ενδοσκόπηση και βαθιά μέθη, γίνονται ραφές εσωτερικά του στομάχου με στόχο τη μείωση της συνολικής χωρητικότητάς του. Απαιτείται νοσηλεία μιας ημέρας. Είναι νέα τεχνική με πολύ καλά αποτελέσματα και πολλά υποσχόμενο μέλλον.

 

 

 

Λαπαροσκοπική Sleeve Γαστρεκτομή (Γαστρικό Μανίκι)

Απώλεια 50-60% του επιπλέον συνολικού βάρους. Λαπαροσκοπικό χειρουργείο με γενική αναισθησία. Αφαιρείται το μεγαλύτερο μέρος του στομάχου, με αποτέλεσμα τη μείωση της χωρητικότητας αλλά και μείωση του αισθήματος της πείνας. Εξιτήριο μετά από 2 ημέρες και άμεση έναρξη απώλειας βάρους. Πολύ ασφαλής και αποτελεσματική επέμβαση, μικρή πιθανότητα επαναπρόσληψης βάρους εφόσον γίνει σωστή επιλογή ασθενών.

Λαπαροσκοπικό Γαστρικό Bypass (Γαστρική Παράκαμψη)- Mini Bypass

Απώλεια άνω του 70% του επιπλέον σωματικού βάρους. Λαπαροσκοπικό χειρουργείο με γενική αναισθησία. Γίνεται διαχωρισμός του στομάχου και επανένωση με το λεπτό έντερο, με αποτέλεσμα μείωση της όρεξης, μεγάλη μείωση της χωρητικότητας του στομάχου, και μειωμένη απορρόφηση τροφής. Πολύπλοκο χειρουργείο που πρέπει να γίνεται από εξειδικευμένα και κατάλληλα εκπαιδευμένα άτομα. Εξιτήριο μετά από 3 ημέρες, άμεση έναρξη απώλειας βάρους. Πολύ χαμηλή πιθανότητα επαναπρόσληψης βάρους, αλλά χρειάζεται διαιτολογική παρακολούθηση για μια ζωή.

Παχυσαρκία βαρυκόκκαλος
Κανείς δεν είναι βαρυκόκκαλος

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

Όλες οι μελέτες που αφορούν την παχυσαρκία, βασίζονται στον λεγόμενο Δείκτη Μάζας Σώματος (BMI), έναν αριθμό που υπολογίζεται διαιρώντας το βάρος του ασθενή σε κιλά, με το τετράγωνο του ύψους σε μέτρα

Με βάση το Δείκτη Μάζας σώματος, ένας άνθρωπος μπορεί να χαρακτηρίζεται ως υπέρβαρος, αν βρίσκεται στην κλίμακα 25 με 30. Παχύσαρκος πρώτου βαθμού στο 30 με 35, δευτέρου βαθμού στο 35 με 40. Παχύσαρκος τρίτου βαθμού αν έχει δείκτη μάζας σώματος 40 και πάνω. Με βάσει έναν παλαιότερο ορισμό, ως Νοσογόνα Παχύσαρκοι ορίζονται όσοι έχουν ΔΜΣ 40 και άνω, ή όσοι έχουν 35 και άνω, αλλά ταυτόχρονα παρουσιάζουν κάποια από τις παθήσεις που προκαλούνται από παχυσαρκία. 

Δείκτης Μάζας Σώματος
Δείκτης Μάζας Σώματος
Κατηγορίες Παχυσαρκίας
Ταξινόμηση Παχυσαρκίας Βάσει ΔΜΣ

ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ

Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2. Οφείλεται στο ότι παχύσαρκα άτομα, εμφανίζουν αντίσταση στην ινσουλίνη (ορμόνη που ρυθμίζει το σάκχαρο αίματος)

Υπέρταση (υψηλή αρτηριακή πίεση). Μπορεί να οδηγήσει σε εγκεφαλικά επεισόδια, στεφανιαία νόσο, έμφραγμα, και άλλα προβλήματα από καρδιά και νεφρούς.

Οστεοαρθρίτιδα μεγάλων αρθρώσεων. Το επιπλέον βάρος επιταχύνει την καταστροφή των αρθρώσεων των ισχίων, γονάτων, καθώς και της σπονδυλικής στήλης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μειωμένη άσκηση λόγω συμπτωμάτων, και άρα περαιτέρω αύξηση του σωματικού βάρους.

Υπνική άπνοια, αναπνευστικά προβλήματα, λόγω διόγκωσης των μαλακών μορίων του ρινοφάρυγγα. Το αποτέλεσμα είναι απόφραξη των αναπνευστικών οδών την ώρα του ύπνου, κακή ποιότητα ύπνου, εύκολη κόπωση κατά τη διάρκεια της ημέρας, και μακροχρόνια πιθανά αναπνευστικά προβλήματα.

Γαστρο-οισοφαγική παλινδρόμηση, λόγω αυξημένης πίεσης εντός της κοιλιάς με αποτέλεσμα δυσλειτουργία της βαλβίδας μεταξύ στομάχου και οισοφάγου. Υπολογίζεται ότι η παλινδρόμηση έχει ως αποτέλεσμα να εμφανίζεται στο 10-15% των παχύσαρκων οισοφάγος Barrett που είναι προκαρκινική κατάσταση

Κατάθλιψη, λόγω κοινωνικού στιγματισμού, αποτυχημένων προσπαθειών απώλειας βάρους, ρατσισμού στην αγορά εργασίας. Οι ψυχολογικές διαταραχές στις περισσότερες περιπτώσεις οδηγούν σε μεγαλύτερη υπερκατανάλωση τροφής ως παρηγοριά, και άρα περαιτέρω αύξηση του σωματικού βάρους.

Υπογονιμότητα, το επιπλέον σωματικό βάρος ενέχεται στην πρόκληση πολυκυστικών ωοθηκών στις γυναίκες, και σε γενικότερες ορμονικές διαταραχές. Στους άντρες εμφανίζεται στυτική δυσλειτουργία.

Ακράτεια ούρων, λόγω αυξημένης πίεσης εντός της κοιλιάς και αδυναμίας των μυών της πυέλου να ανταπεξέλθουν

Καρκίνος,  η παχυσαρκία αποτελεί αναγνωρισμένο παράγοντα κινδύνου για την ανάπτυξη διαφόρων καρκίνων. Παραδείγματα είναι ο καρκίνος παγκρέατος, παχέως εντέρου, οισοφάγου και ενδομητρίου.

Καρκίνος παχυσαρκία

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

Η πρόληψη και αντιμετώπιση της παχυσαρκίας μειώνει τις επιπτώσεις από τις παθήσεις που μπορεί να προκαλέσει. Μειώνει το κόστος αντιμετώπισής τους και αυξάνει το προσδόκιμο επιβίωσης,. Επίσης μέσω της βελτίωσης των ψυχολογικών προβλημάτων και του περιορισμού του κοινωνικού στιγματισμού και των διακρίσεων στο χώρο της εργασίας, βελτιώνει την ποιότητα ζωής. Στο κόστος που επιβαρύνει τα συστήματα υγείας, εκτός από την αντιμετώπιση των παραπάνω παθήσεων, πρέπει να υπολογίζεται το κόστος δημιουργίας κατάλληλων υποδομών. Από καρέκλες, κλίνες και εξεταστικά κρεβάτια, ως μηχανήματα αξονικής και μαγνητικής τομογραφίας μου να μπορούν να υποστηρίξουν άτομα βάρους ως 300 κιλά. 

 Η βασική αρχή για επιτυχημένη απώλεια βάρους, είναι η αλλαγή τρόπου ζωής, ώστε να επιτευχθεί αρνητικό ισοζύγιο θερμίδων, με συνδυασμό δίαιτας και φυσικής άσκησης. Εφόσον αυτό είναι δυνατό, είναι εφικτή η μακροχρόνια απώλεια βάρους. Δυστυχώς μια τέτοια αλλαγή στον τρόπο ζωής είναι δύσκολη και μερικές φορές ανέφικτη. 

ιατρικη και χειρουργικη απωλεια βαρους

Σε ποιους απευθύνεται η Ιατρική και Χειρουργική Απώλεια Βάρους;

Η Ιατρικά και Χειρουργικά Υποβοηθούμενη Απώλεια Βάρους απευθύνεται σε:     

-Άτομα που αποτυγχάνουν στην προσπάθεια αλλαγής τρόπου ζωής (σωματική άσκηση και ισορροπημένη διατροφή)

-Άτομα που επανειλημμένα καταφέρνουν να χάσουν κιλά, αλλά η διακοπή της δίαιτας συνοδεύεται από επαναπρόσληψη βάρους.      

-Άτομα που για ιατρικούς λόγους δε μπορούν ν ακολουθήσουν προγράμματα διατροφής και άσκησης                                                                                       

Με ποιο τρόπο η Ιατρική και Χειρουργική Απώλεια Βάρους βοηθά σε αυτές τις δύσκολες περιπτώσεις;

Οι λόγοι της επιτυχίας της Ιατρικά και Χειρουργικά Υποβοηθούμενης Απώλειας Βάρους είναι πολλαπλοί. Εξαρχής ο πάσχοντας που απευθύνεται στον γιατρό, και ειδικά σε χειρουργό παχυσαρκίας, έχει αποδεχτεί το επιπλέον σωματικό βάρος ως σημαντικό πρόβλημα υγείας, και είναι αποφασισμένος να ακολουθήσει οποιαδήποτε θεραπεία. Ο εξειδικευμένος γιατρός, με μεγάλη εμπειρία στη διαχείριση και τη θεραπεία της παχυσαρκίας, και βαθιά κατανόηση της ψυχολογίας των πασχόντων και της πολυπλοκότητας των αιτίων της παχυσαρκίας. Είναι ο καταλληλότερος άνθρωπος για να κατανοήσει τις ιδιαιτερότητες του κάθε πάσχοντα. 

Ο γιατρός έχει εμπειρία σε όλες τις τεχνικές απώλειας βάρους, συμπεριλαμβανομένων φαρμακοθεραπείας, ενδοσκοπικής και χειρουργικής θεραπείας. Με τη χρήση συνδυασμών φαρμακευτικής θεραπείας, ενδοσκοπικών τεχνικών και χειρουργείων παχυσαρκίας, δημιουργεί εξατομικευμένο πλάνο θεραπείας. Βασικός σκοπός είναι η αποτελεσματική μακροχρόνια απώλεια βάρους, και η μείωση της πιθανότητας επαναπρόσληψης σε βάθος χρόνου.  

Πυραμίδα απώλειας βάρους

ΜΕΘΟΔΟΙ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗΣ ΑΠΩΛΕΙΑΣ ΒΑΡΟΥΣ

Αλλαγή τρόπου ζωής:

Σχεδόν όλοι οι παχύσαρκοι έχουν ζητήσει κάποια στιγμή τη βοήθεια διαιτολόγων. Στη συντριπτική πλειοψηφία επιτυγχάνουν γενικότερη αλλαγή συμπεριφοράς, τόσο διατροφικής, όσο και αύξησης της καθημερινής κατανάλωσης θερμίδων με άσκηση. Συχνά έχουν επίσης απευθυνθεί και σε ψυχολόγο για τον ίδιο λόγο. Η προσέγγιση του ειδικού στην Ιατρική και Χειρουργική Απώλεια Βάρους έχει πολλά πλεονεκτήματα. Ο εξειδικευμένος γιατρός μπορεί να κατανοήσει και να αντιμετωπίσει καλύτερα συνυπάρχοντα προβλήματα που μπορεί να κάνουν την αλλαγή τρόπου ζωής πολύ πιο δύσκολη. Π.χ. είναι πολύ σημαντικό το περπάτημα στην απώλεια βάρους, όμως ένας παχύσαρκος με οστεοαρθρίτιδα στα πόδια θα δυσκολεύεται πολύ να περπατήσει. 

Αντίστοιχα, άλλα προβλήματα υγείας μπορεί να δυσκολέψουν την αλλαγή συμπεριφοράς. Όπου είναι απαραίτητο, ο πάσχοντας μπορεί να παραπεμφθεί ξανά στον διαιτολόγο ή στον ψυχολόγο, ως συμπληρωματικό μέτρο στην υπόλοιπη αγωγή. 

Φαρμακευτική θεραπεία:

Υπάρχουν αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα 2 νέα φαρμακευτικά σκευάσματα με έγκριση για ιατρική απώλεια βάρους 

Ο συνδυασμός Ναλτρεξόνης και Βουπροπιονικού, και τα δυο ασφαλή φάρμακα που χρησιμοποιούνται για δεκαετίες, είναι πολύ αποτελεσματικός στη βελτίωση κακών διατροφικών συνηθειών. Ο συγκεκριμένος συνδυασμός δρα στα κέντρα ανταμοιβής του εγκεφάλου, και αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο ο πάσχοντας αποζητά αλλά και αντιλαμβάνεται την ανταμοιβή που παίρνει από το φαγητό. Είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικός σε άτομα που καταναλώνουν τροφές υψηλής θερμιδικής αξίας όπως γλυκά και υδατάνθρακες. Το αποτέλεσμα είναι η μείωση της όρεξης, με μεγάλη μείωση των τσιμπολογημάτων που πολλές φορές είναι ένοχα για πρόσληψη βάρους, ενώ η επίδραση του στην κατανάλωση γλυκών είναι εντυπωσιακή. 

Η Λιραγλουτίδη είναι συνθετικό ανάλογο μιας εντερορμόνης που παράγεται φυσιολογικά από τον ανθρώπινο οργανισμό και βρίσκεται αυξημένη σε άτομα που έχουν υποβληθεί σε χειρουργεία παχυσαρκίας. Χορηγείται με καθημερινές ενέσεις, και οδηγεί σε μείωση της όρεξης, αύξηση της απελευθέρωσης ινσουλίνης από το πάγκρεας και μείωση της αποθήκευσης γλυκογόνου. Αυτό σημαίνει ότι εκτός από μείωση των προσλαμβανόμενων θερμίδων έχει επίδραση στο μεταβολισμό του πάσχοντα.

Και τα δυο φάρμακα έχουν πιθανές παρενέργειες με πιο συχνή την ναυτία. Έχουν πολύ συγκεκριμένο τρόπο λήψης για να μειωθεί η πιθανότητα παρενεργειών και να αυξηθεί η δραστικότητά τους, και πρέπει να λαμβάνονται μόνο μετά από συμβουλή γιατρού και οι πάσχοντες να παρακολουθούνται. 

Εφόσον συνυπάρχουν άλλες παθήσεις όπως διαβήτης και διαταραχές του συναισθήματος μπορεί να είναι απαραίτητη η εκτίμηση του πάσχοντα από ενδοκρινολόγο ή ψυχολόγο.

Ενδοσκοπικές θεραπείες:

Το στομάχι έχει υπάρξει παραδοσιακά στόχος θεραπειών απώλειας βάρους. Η ικανότητα του στομάχου να διατείνεται και να επιτρέπει τη λήψη περισσότερης τροφής, καθώς και η ανακάλυψη της γκρελίνης, της ορεξιογόνου ορμόνης που παράγεται στο στομάχι, σε συνδυασμό με την πρόοδο της επεμβατικής ενδοσκόπησης οδηγούν στην ανάπτυξη όλο και περισσότερων μεθόδων απώλειας βάρους με απλή γαστροσκόπηση. 

Το Ενδοσκοπικό Γαστρικό Μπαλόνι είναι η πιο παλιά μέθοδος και οδηγεί σε μειωμένη πρόσληψη τροφών καθώς ο πάσχοντας νιώθει χορτάτος με λιγότερο φαγητό. Οδηγεί σε απώλεια 20-30 κιλών και αφαιρείται μετά από ένα έτος. Η αφαίρεσή του μπορεί να οδηγήσει σε σταδιακή επαναπρόσληψη. 

Το Ενδοσκοπικό Botox Στομάχου, στηρίζεται στην αναστολή απελευθέρωσης γκρελίνης και στην παράλυση του τοιχώματος του στομάχου. Το αποτέλεσμα είναι μειωμένη όρεξη και βραδεία κένωση του στομάχου που οδηγεί σε παρατεταμένο αίσθημα πλήρωσης. Οδηγεί σε απώλεια βάρους 15-20 κιλών, αλλά η δράση σταματά μετά από περίπου 6 μήνες και υπάρχει πιθανότητα επαναπρόσληψης. 

Η Ενδοσκοπική Γαστρική Πτύχωση είναι η πιο εξελιγμένη ενδοσκοπική μέθοδος απώλειας βάρους. Με τη χρήση εξειδικευμένου εξοπλισμού γίνεται εσωτερική αναδίπλωση του στομάχου με ραφές. Έχει την ίδια δράση με τα χειρουργεία παχυσαρκίας, με απώλεια περίπου 20% σωματικού βάρους, αλλά γίνεται με γαστροσκόπηση, χωρίς χειρουργείο. Αντίθετα με τις άλλες δυο τεχνικές, οδηγεί σε παρατεταμένη απώλεια βάρους και μικρή επαναπρόσληψη σε βάθος χρόνου. Οι επεμβάσεις γίνονται με τη συνεργασία και ταυτόχρονη παρουσία επεμβατικού γαστρεντερολόγου και ιατρού εξειδικευμένου στην ιατρικά υποβοηθούμενη απώλεια βάρους.

Χειρουργική απώλεια βάρους:

Τα χειρουργεία παχυσαρκίας έχουν αποδειχθεί ότι είναι ασφαλή και πολύ αποτελεσματικά για σημαντική και μακροχρόνια ιατρική και χειρουργική απώλεια βάρους. Εφόσον γίνει σωστή επιλογή πασχόντων η επαναπρόσληψη σωματικού βάρους είναι ελάχιστη, της τάξης του 5% του επιπλέον σωματικού βάρους στην πενταετία, αφού έχουν ήδη χάσει 60-70% του επιπλέον σωματικού βάρους που είχαν προ του χειρουργείου. 

Το Γαστρικό Sleeve ή Μανίκι, είναι πλέον η πιο διαδεδομένη τεχνική. Είναι ένα σχετικά απλό και γρήγορο λαπαροσκοπικό χειρουργείο με ελάχιστες επιπλοκές, και περιλαμβάνει αφαίρεση τμήματος του στομάχου με αποτέλεσμα μείωση της χωρητικότητας του και μείωση της παραγωγής γκρελίνης. Η απώλεια βάρους είναι ταχύτατη ενώ βελτιώνει και το μεταβολικό σύνδρομο. Δεν αλλάζει ριζικά την ανατομία του γαστρεντερικού συστήματος και δεν οδηγεί σε ανεπάρκεια βιταμινών. 

Το Γαστρικό Bypass ή Παράκαμψη είναι η πιο αξιόπιστη και αποτελεσματική επέμβαση απώλειας βάρους. Οδηγεί σε μείωση της προσλαμβανόμενης τροφής και ταυτόχρονη μείωση της απορρόφησης της τροφής, αλλάζοντας έτσι ριζικά το μεταβολισμό του πάσχοντα. Είναι η καταλληλότερη μέθοδος για άτομα με πάρα πολλά κιλά ή πολύ κακές διατροφικές συνήθειες, (γλυκά, λιπαρά κτλ.), οδηγεί στη θεραπεία του Διαβήτη της παχυσαρκίας και έχει πολύ χαμηλά ποσοστά αποτυχίας και επαναπρόσληψης βάρους. Συνοδεύεται από ανεπάρκεια βιταμινών, και είναι απαραίτητη η καθημερνή λήψη συμπληρωμάτων καθώς και η μακροχρόνια διαιτολογική παρακολούθηση.

Τι συμβαίνει με τις περιπτώσεις πασχόντων που έχασαν κιλά με χειρουργείο παχυσαρκίας στο παρελθόν και τα ξαναπήραν;

Αύξηση βάρους μετά από χειρουγείο

Μια ξεχωριστή κατηγορία στην οποία είναι εντελώς απαραίτητη η συμβολή του ειδικού στην Ιατρική και Χειρουργική Απώλεια βάρους είναι οι περιπτώσεις επαναπρόσληψης μετά από προηγούμενες παρεμβάσεις, ειδικά μετά από χειρουργείο απώλειας βάρους. Δεν είναι σπάνια η επαναπρόσληψη σημαντικής ποσότητας βάρους μετά από αναγνωρισμένες επεμβάσεις όπως το Γαστρικό Μανίκι, ή μετά από παλιότερες τεχνικές όπως η Γαστροπλαστική κατά Mason ή άλλες λιγότερο αποδεκτές αλλά πιο δημοφιλείς τεχνικές όπως η Λαπαροσκοπική Θολοπτύχωση.

 Σ αυτές τις περιπτώσεις αποτυχίας χειρουργείων παχυσαρκίας, χρειάζονται εξειδικευμένες γνώσεις των χειρουργικών τεχνικών και η θεραπεία βασίζεται στο συνδυασμό φαρμακοθεραπείας και ενδοσκοπικών τεχνικών, αν και πολλές φορές είναι απαραίτητη η εκτέλεση νέας χειρουργικής επέμβασης είτε για επανάληψη της προηγούμενης τεχνικής ή για μετατροπή της σε κάποια άλλη, πιο συνηθισμένα σε Γαστρική Παράκαμψη. 

Ποιός είναι ο ρόλος του ειδικού στην Ιατρική και Χειρουργική Απώλεια Βάρους;

Η αντιμετώπιση της παχυσαρκίας χωρίς συντονισμό είναι αποσπασματική και ασύνδετη. Όσοι δε μπορούν να βελτιώσουν τη διατροφή και τον τρόπο ζωής με τη βοήθεια των αντίστοιχων επαγγελματιών, ή ξαναπαίρνουν βάρος μετά από κάθε προσπάθεια, απευθύνονται σε πολλούς διαφορετικούς διαιτολόγους στην αναζήτηση μιας λύσης, σε ενδοκρινολόγους για θεραπεία, ή σε χειρουργούς για χειρουργική αντιμετώπιση. Δεν υπάρχει κανένας προγραμματισμός και κανένας έλεγχος, με τους περισσότερους πάσχοντες να μην ενημερώνονται καν για τις πολλές διαφορετικές επιλογές του υπάρχουν. 

Ο ειδικός στην Ιατρική και Χειρουργική Απώλεια Βάρους, με βαθιά κατανόηση των αιτιών της παχυσαρκίας και προσωπική εμπειρία στις φαρμακευτικές, ενδοσκοπικές και χειρουργικές τεχνικές, μπορεί να συνδυάσει διαφορετικά εργαλεία με τρόπο προσαρμοσμένο στις ανάγκες του κάθε πάσχοντα, και με βάση τις προτιμήσεις και τους μακροχρόνιους στόχους, να δημιουργήσει ένα πλάνο θεραπείας, με σκοπό την αποτελεσματική και μακροχρόνια απώλεια βάρους χωρίς υποτροπές. 

ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΤΗΣ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

ΜΥΘΟΣ: Το σωματικό βάρος είναι απλή αριθμητική μεταξύ πρόσληψης και κατανάλωσης θερμίδων.

ΑΛΗΘΕΙΑ:

Αυτή η υπεραπλουστευμένη εξίσωση υποστηρίζεται ακόμα και από επαγγελματίες υγείας. Θεωρεί ότι το σωματικό βάρος είναι ένα ισοζύγιο πρόσληψης τροφής από τη μια και άσκησης από την άλλη, απολύτως ελεγχόμενη από εθελοντικές αποφάσεις.

Η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Η ενεργειακή πρόσληψη εξαρτάται από πολλούς άλλους παράγοντες που δε βρίσκονται υπό τον έλεγχο του ατόμου. Η ποσότητα ενέργειας που απορροφάται από τον γαστρεντερικό σωλήνα, με τη σειρά της επηρεάζεται από το ισοζύγιο πεπτικών ενζύμων, χολικών αλάτων και μικροβιώματος του εντέρου. Σημαντικό ρόλο παίζουν επίσης οι ορμόνες του γαστρεντερικού (γκρελίνη, παγκρεατικό πολυπεπτίδιο, GLP-1), καθώς και νευρικά σήματα. Αντίστοιχα η σωματική άσκηση συμβάλει μόνο κατά 20-30% στην ημερήσια ενεργειακή δαπάνη του ανθρώπινου σώματος. Ο βασικός μεταβολικός ρυθμός αντιπροσωπεύει το υπόλοιπο 70-80%. Όποια κι αν είναι λοιπόν η αύξηση της ενεργειακής δαπάνης μέσω άσκησης, αυτή είναι σχετικά μικρή για να προκαλέσει σημαντικές αλλαγές. Εξαιρούνται άτομα που αθλούνται για πολλές ώρες κάθε μέρα.

Πολύ σημαντικό ρόλο παίζουν οι ομοιοστατικοί μηχανισμοί του σώματος. Μεταξύ άλλων, τείνουν να διατηρούν το σωματικό βάρος σ’ ένα σχετικά στενό εξατομικευμένο εύρος. Αυτό το ρυθμιστικό σύστημα είναι εντελώς εκτός του ελέγχου του ατόμου. Μπορεί να εξουδετερώσει τις εθελοντικές προσπάθειες απώλειας βάρους ενεργοποιώντας ισχυρούς αντισταθμιστικούς μηχανισμούς. Οδηγεί σε μείωση του βασικού μεταβολικού ρυθμού και αύξηση του αισθήματος της πείνας. Αυτές οι μεταβολικές και βιολογικές προσαρμογές μπορούν να επιμείνουν μακροπρόθεσμα μετά την απώλεια βάρους και να συνεχιστούν ακόμη και μετά από επαναπρόσληψη βάρους. Οδηγούν τελικά σε πρόσληψη μεγαλύτερης ποσότητας βάρους σε σύγκριση με την απώλεια.

ΜΥΘΟΣ: Η παχυσαρκία προκαλείται κυρίως από την εθελοντική υπερκατανάλωση τροφής και τον καθιστικό τρόπο ζωής

ΑΛΗΘΕΙΑ:

Υπάρχουν πολλαπλές μελέτες που αποδεικνύουν ότι η ημερήσια ενεργειακή δαπάνη ατόμων με δυτικό τρόπο ζωής, δεν είναι πολύ διαφορετική κατοίκων χωρών του Τρίτου Κόσμου. Υπάρχουν όλο και περισσότερα στοιχεία που υποδεικνύουν άλλες πιθανές συνυπάρχουσες αιτίες. Γενετικοί παράγοντες,, στέρηση ύπνου, ψυχολογικό στρες και ορμονικές επιδράσεις αποτελούν τυπικά παραδείγματα. Αυτοί οι παράγοντες δεν απαιτούν υπερκατανάλωση τροφής ή σωματική αδράνεια για να εξηγήσουν το υπερβολικό βάρος. Η συχνή αποτυχία των θεραπευτικών στρατηγικών και των στρατηγικών δημόσιας υγείας που επικεντρώνονται στη σύσταση να «τρώτε λιγότερο και να κινούμαστε περισσότερο» θα πρέπει να θέτει υπό αμφισβήτηση τον ρόλο της υπερκατανάλωσης θερμίδων και της καθιστικής ζωής ως κύριων αιτίων της παχυσαρκίας.

ΜΥΘΟΣ: Η παχυσαρκία είναι μια επιλογή τρόπου ζωής

ΑΛΗΘΕΙΑ:

Τα άτομα με παχυσαρκία συνήθως αναγνωρίζουν την παχυσαρκία ως σοβαρό πρόβλημα υγείας, και όχι ως συνειδητή επιλογή. Δεδομένων των αρνητικών επιπτώσεων της παχυσαρκίας στην ποιότητα ζωής, των γνωστών κινδύνων σοβαρών επιπλοκών και του μειωμένου προσδόκιμου επιβίωσης, το να ορίζεται η παχυσαρκία ως επιλογή είναι μια θλιβερά παραπληροφορημένη εξήγηση της πάθησης.

Η Παχυσαρκία είναι Νόσος όχι Επιλογή

ΜΥΘΟΣ: Η παχυσαρκία οφείλεται σε εξάρτηση από το φαγητό, παρόμοια με το αλκοόλ και τα ναρκωτικά.

ΑΛΗΘΕΙΑ:

Μόνο ένα πολύ μικρό ποσοστό παχύσαρκων εμφανίζει συμπεριφορά εξάρτησης με πολύ αυξημένη πρόσληψη θερμίδων. Συνεπώς πολύ λίγοι ωφελούνται από την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας σαν εξάρτηση. Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων η αιτιολογία είναι πολυπαραγοντική. Η παχυσαρκία οφείλεται σ έναν τρόπο ζωής με λιγότερη εξάσκηση από όση είναι απαραίτητη με βάση τη διατροφή, αλλά δεν έχουν όλοι τη δυνατότητα και το χρόνο για συστηματική εξάσκηση. Ψυχολογικοί παράγοντες και άγχος, κακή ποιότητα ύπνου και ορμονικές διαταραχές επίσης συμβάλουν στην παχυσαρκία. Μπορούν ταυτόχρονα να είναι το αποτέλεσμα της ίδιας της πάθησης, δημιουργώντας ένα φαύλο κύκλο που είναι δύσκολο να αντιμετωπισθεί. Γι’ αυτό λέμε ότι η παχυσαρκία προκαλεί παχυσαρκία. Το σίγουρο είναι ότι ο κοινωνικός στιγματισμός της εξάρτησης μόνο χειρότερη μπορεί να κάνει την πάθηση.

ΜΥΘΟΣ: Η παχυσαρκία είναι μια κατάσταση, όχι μια ασθένεια

ΑΛΗΘΕΙΑ:

Ένα επιχείρημα που χρησιμοποιείται συχνά κατά της επισήμανσης της παχυσαρκίας ως ασθένειας. Υποστηρίζεται ότι με αυτόν τον τρόπο δίνεται το μήνυμα ότι η ατομική ευθύνη δεν είναι απαραίτητη για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, μειώνοντας έτσι την τήρηση του πιο υγιεινού τρόπου ζωής. Ο ορισμός της παχυσαρκίας ως ασθένειας ή όχι, ωστόσο, θα πρέπει να βασίζεται σε αντικειμενικά ιατρικά και βιολογικά στοιχεία, όχι σε κοινωνιολογικές επιπτώσεις. Αυτά τα κριτήρια περιλαμβάνουν συγκεκριμένα σημεία και συμπτώματα, μειωμένη ποιότητα ζωής, αυξημένο κίνδυνο περαιτέρω παθήσεων,, επιπλοκές, και απόκλιση από την κανονική φυσιολογία. (για παράδειγμα, φλεγμονή, αντίσταση στην ινσουλίνη, και μεταβολές των ορμονικών σημάτων που ρυθμίζουν κορεσμό και όρεξη). Με βάση αυτά, η παχυσαρκία έχει αναγνωριστεί ως νόσος τόσο από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, όσο και από δεκάδες επιστημονικές ενώσεις παθολόγων ενδοκρινολόγων και χειρουργών.

ΜΥΘΟΣ: Η σοβαρή παχυσαρκία είναι συνήθως αναστρέψιμη με υγιεινή διατροφή και άσκηση.

ΑΛΗΘΕΙΑ:

Η υπόθεση αυτή δεν υποστηρίζεται επίσης από αποδεικτικά στοιχεία. Πρώτον, το σωματικό βάρος και η λιπώδης μάζα είναι γνωστό ότι ρυθμίζονται από πολλούς φυσιολογικούς μηχανισμούς, πέρα από την εθελοντική πρόσληψη τροφής και σωματική άσκηση. Και πλέον υπάρχει τεράστιος όγκος μελετών που αποδεικνύουν ότι η αλλαγή τρόπου ζωής δίνει μόνο μέτρια αποτελέσματα στο σωματικό βάρος στα περισσότερα άτομα με σοβαρή παχυσαρκία. Λόγω των προαναφερθέντων μηχανισμών της ομοιόστασης, όταν το σωματικό βάρος μειώνεται, το σώμα ανταποκρίνεται με μειωμένο βασικό μεταβολικό ρυθμό. Συμβαίνουν επίσης αλλαγές στα σήματα που αυξάνουν την πείνα και μειώνουν τον κορεσμό. (για παράδειγμα, λεπτίνη, γκρελίνη). Αυτές οι αντισταθμιστικές μεταβολικές και βιολογικές προσαρμογές οδηγούν σε επαναπρόσληψη βάρους και επιμένουν για όσο διάστημα τα άτομα βρίσκονται σε κατάσταση μειωμένης κατανάλωσης ενέργειας ακόμα και μετά από πλήρη επαναπρόσληψη βάρους.

ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΤΗΣ ΒΑΡΙΑΤΡΙΚΗΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗΣ

ΜΥΘΟΣ: Οι επεμβάσεις απώλειας βάρους είναι η εύκολη λύση για άτομα που δεν είναι αρκετά πειθαρχημένα.

ΑΛΗΘΕΙΑ:

Με βάση τα ως τώρα επιστημονικά δεδομένα στηριζόμενα στην εμπειρία εκατοντάδων χιλιάδων επεμβάσεων, οι χειρουργικές επεμβάσεις προκαλούν πολυάριθμες μεταβολές στους αντισταθμιστικούς ομοιοστατικούς μηχανισμούς που ενεργοποιούνται από την απώλεια βάρους, καθιστώντας την έτσι σημαντική και μακροπρόθεσμη.  Αντίθετα με τις προσπάθειες αλλαγής διατροφής, οι επεμβάσεις απώλειας βάρους οδηγούν σε μακροχρόνια μείωση της όρεξης και αύξηση του βασικού μεταβολικού ρυθμού. Έχουν παρατηρηθεί επίσης σημαντικές μεταβολές στις γαστρεντερικές ορμόνες, στο μικροβίωμα του εντέρου, στο ισοζύγιο χολής και πεπτικών ενζύμων καθώς και στην αντίσταση του σώματος στην ινσουλίνη.

ΜΥΘΟΣ: Η χειρουργική είναι αφύσικη λύση. Η μόνη λύση για μακροχρόνια απώλεια βάρους είναι η αλλαγή τρόπου ζωής με δίαιτα και άσκηση.

ΑΛΗΘΕΙΑ:

Οι πάσχοντες από Νοσογόνο Παχυσαρκία δύσκολα επιτυγχάνουν σημαντική και μακροχρόνια  απώλεια βάρους μέσω δίαιτας και άσκησης μόνο, σε σημείο που ειδικοί της δημόσιας υγείας στις ΗΠΑ, όπου η παχυσαρκία έχει λάβει διαστάσεις πανδημίας, να παραδέχονται την αναγκαιότητα της Μεταβολικής Χειρουργικής. Οι μακροχρόνιες δίαιτες προκαλούν επιβράδυνση του μεταβολισμού και της καύσης θερμίδων τόσο σε ηρεμία όσο και στη άσκηση. Ταυτόχρονα οι δίαιτες αλλάζουν τη ρύθμιση του αισθήματος της πείνας, με αποτέλεσμα αυξημένη όρεξη και επιθυμία για κατανάλωση τροφής μετά τη δίαιτα. Αντίθετα οι επεμβάσεις παχυσαρκίας μειώνουν το αίσθημα της πείνας, προκαλούν πρώιμο αίσθημα κορεσμού, μειώνουν την απορρόφηση θερμίδων και επιταχύνουν το μεταβολισμό. Η αλλαγή τρόπου ζωής με δίαιτα και άσκηση εξακολουθεί να είναι απαραίτητη, αλλά το αποτέλεσμα επισπεύδεται και συντηρείται μακροχρόνια με τη Μεταβολική Χειρουργική.

ΜΥΘΟΣ: Οι επεμβάσεις παχυσαρκίας είναι πολύ βαριές και συχνά ακρωτηριαστικές.

ΑΛΗΘΕΙΑ:

Οι επεμβάσεις παχυσαρκίας πραγματοποιούνται σχεδόν αποκλειστικά με λαπαροσκοπικές τεχνικές, με μικρές τομές της τάξης του μισού ως ενός εκατοστού ακόμα και για θεωρούμενες ως ‘βαριές’ επεμβάσεις μεταβολικής χειρουργικής. Είναι τεχνικά περίπλοκες επεμβάσεις που απαιτούν εξειδικευμένη εκπαίδευση και εμπειρία. Εφόσον διενεργούνται από έμπειρη ομάδα, η ανάγκη διενέργειας κλασικού ανοιχτού χειρουργείου περιορίζεται κάτω του 1%. 

Η Sleeve Γαστρεκτομή περιλαμβάνει αφαίρεση μεγάλου τμήματος του στομάχου. Όμως το τμήμα του στομάχου που παραμένει μπορεί να διαταθεί με το χρόνο και ανάλογα με τις διαιτητικές συνήθειες του πάσχοντα, επιστρέφοντας σχεδόν στο φυσιολογικό μέγεθος, γεγονός όμως που συνοδεύεται από επαναπρόσληψη βάρους. Το Γαστρικό Bypass που θεωρείται από πολλούς ριζική επέμβαση, είναι στην πραγματικότητα πλήρως αναστρέψιμο εφόσον το επιθυμεί ο πάσχοντας.  Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η πολυπλοκότητα αυτών των επεμβάσεων είναι ενδεικτική της δυσκολίας στην αντιμετώπιση της Νοσογόνου Παχυσαρκίας.

ΜΥΘΟΣ: Οι επεμβάσεις παχυσαρκίας προκαλούν προβλήματα από ελλείψεις βιταμινών και ιχνοστοιχείων

ΑΛΗΘΕΙΑ:

Οι επεμβάσεις παχυσαρκίας είναι καλά μελετημένες και οι διαιτητικές ανεπιθύμητες ενέργειες τους προβλέψιμες και αντιμετωπίσιμες. Οι πιο συνηθισμένες επεμβάσεις προκαλούν ελάχιστη δυσαπορρόφηση, και ως και τούτου έχουν πολύ μικρή πιθανότητα να προκαλέσουν τέτοια προβλήματα. Επεμβάσεις όπως το Γαστρικό Bypass, επιτυγχάνουν την καλύτερη απώλεια βάρους μέσω μείωση της απορρόφησης τροφών, συμπεριλαμβανομένων βιταμινών και ιχνοστοιχείων. Αυτός είναι και ο λόγος για παρακολούθηση από διαιτολόγο εφ όρου ζωής, ώστε να προληφθούν προβλήματα από δυσαπορροφήσεις, και να χορηγούνται συμπληρώματα, είτε σαν πολυβιταμινούχα σκευάσματα, ή σε ενέσιμη μορφή.

ΜΥΘΟΣ: Η θνησιμότητα των χειρουργείων για παχυσαρκία είναι μεγαλύτερη από τη θνησιμότητα της ίδιας της παχυσαρκίας. 

ΑΛΗΘΕΙΑ:

Η έντονη δημοσιότητα σε περιπτώσεις επιπλοκών ή και θανάτων από επεμβάσεις παχυσαρκίας είναι διεθνές φαινόμενο. Πολλές από αυτές τις επιπλοκές θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί εφόσον οι επεμβάσεις γίνονταν από έμπειρο χειρουργό παχυσαρκίας Σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία πάντως, η συνολική θνησιμότητα μετά από επεμβάσεις απώλειας βάρους, συμπεριλαμβανομένων των πιο περίπλοκων επεμβάσεων και ασθενών με εξαιρετικά μεγάλο βάρος, είναι χαμηλότερη του 1%, εφόσον γίνονται από έμπειρες ομάδες. Αντίθετα η πιθανότητα πρόωρου θανάτου λόγω πάθησης σχετιζόμενης με την παχυσαρκία (καρκίνος, διαβήτης, έμφραγμα κτλ), είναι πολλαπλάσια σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό. 

Τα διεθνή δεδομένα δείχνουν ότι μετά από μεταβολικές επεμβάσεις παρατηρείται κατά 89% μείωση της πιθανότητας πρόωρου θανάτου. Συγκεκριμένα παρατηρείται 60% μείωση θανάτων από καρκίνο, 90% μείωση θανάτων από διαβήτη και 50% μείωση θανάτων από καρδιακά επεισόδια. Εφόσον λοιπόν οι επεμβάσεις αυτές γίνονται από έμπειρη ομάδα, τα οφέλη ξεπερνούν κατά πολύ τον κίνδυνο του χειρουργείου.

ΜΥΘΟΣ: Οι επεμβάσεις παχυσαρκίας αποτυγχάνουν γιατί οι πάσχοντες ξαναπαίρνουν βάρος.

ΑΛΗΘΕΙΑ:

Σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία, εφόσον η επέμβαση γίνεται από έμπειρη ομάδα μεταβολισμού, με σωστή προεγχειρητική εκτίμηση και εξατομίκευση της επιλογής της επέμβασης και παρακολούθησης για τον κάθε ασθενή, παρατηρείται μια μικρή επαναπρόσληψη βάρους, της τάξης κάτω του 5%, σε λιγότερους από τους μισούς πάσχοντες. Συνήθως πρόκειται για άτομα που έχουν χάσει ήδη πάνω από το 50% του επιπλέον βάρους τους, οπότε αυτή η μικρή αύξηση του βάρους είναι αμελητέα, και το τελικό αποτέλεσμα είναι σαφώς καλύτερο από οποιαδήποτε δίαιτα. Οι καλύτεροι προγνωστικοί παράγοντες για μακροχρόνια διατήρηση χαμηλού σωματικού βάρους είναι η επιλογή μιας έμπειρης ομάδας μεταβολισμού για να αναλάβει ολόκληρη τη θεραπεία, και η προσήλωση του πάσχοντα στη μακροχρόνια μετεγχειρητική παρακολούθηση και στις αλλαγές στον τρόπο ζωής.

ΜΥΘΟΣ: Υπάρχει μια επέμβαση που επιτυγχάνει μακροχρόνια απώλεια βάρους σε όλους τους πάσχοντες

ΑΛΗΘΕΙΑ:

Ο βασικός στόχος των επεμβάσεων παχυσαρκίας είναι ο περιορισμός των προσλαμβανόμενων θερμίδων. Αυτό επιτυγχάνεται, στις απλούστερες επεμβάσεις, με τεχνικές περιορισμού του όγκου του στομάχου, ώστε με λήψη μικρής ποσότητας τροφής, να επιτυγχάνεται αίσθημα πλήρωσης του στομάχου και καταστολή του αισθήματος της πείνας (περιοριστικού τύπου επεμβάσεις). Συχνά όμως, είναι απαραίτητη μια πιο ριζική αλλαγή του μεταβολισμού, είτε λόγω ανάγκης μεγάλης απώλειας βάρους, είτε λόγω διαιτητικών συνηθειών όπως ‘τσιμπολογήματα’ μεταξύ γευμάτων, ή κατανάλωση σοκολάτας, γλυκών και γενικά τροφών με πολύ υψηλή θερμιδική αξία, που δύσκολα προκαλούν αίσθημα κορεσμού.

Γι’ αυτό οι πιο περίπλοκες επεμβάσεις παχυσαρκίας αλλάζουν τον τρόπο πέψης και μεταβολισμού των προσλαμβανόμενων τροφών, μέσω παράκαμψης τμήματος του λεπτού εντέρου, όπου γίνεται η απορρόφηση των τροφών (δυσαπορροφητικού τύπου επεμβάσεις). Η επιλογή της επέμβασης γίνεται με βάση τις μεταβολικές ανάγκες του ίδιου του πάσχοντα, καθώς οι πιο περίπλοκες επεμβάσεις έχουν παρενέργειες και ψηλότερη πιθανότητα να εμφανίσουν επιπλοκές, και γι’ αυτό εφαρμόζονται όταν είναι απαραίτητη σημαντική απώλεια βάρους.

ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑ ΚΑΙ ΚΟΡΩΝΟΙΟΣ

Σύμφωνα με το Κέντρο Ελέγχου Λοιμώξεων των ΗΠΑ το γνωστό CDC,  οι παχύσαρκοι κάτω των 60 ετών που νοσούν από κορωνοϊό εμφανίζουν:

-Διπλάσια πιθανότητα βαρύτερης νόσησης και εισαγωγής στο νοσοκομείο από ΔΜΣ 30 και πάνω

-Διπλάσια πιθανότητα εισαγωγής σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας από ΔΜΣ 35 και πάνω

-Τριπλάσια πιθανότητα θανάτου από COVID, εφόσον χρειάστηκαν εισαγωγή στη ΜΕΘ

Η παχυσαρκία έχει αναγνωριστεί από τον WHO ως πανδημία από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 πολύ πριν την έλευση του SARS-COV-19. 

Η δραματική σχέση μεταξύ κορωνοϊού και παχυσαρκίας έγινε ιδιαίτερα εμφανής στις ΗΠΑ, με τα ιδιαίτερα ψηλά ποσοστά παχυσαρκίας. Η συνύπαρξη των δυο πανδημιών οδήγησε στην τέλεια καταιγίδα, με αποτέλεσμα μεγάλο ποσοστό των πασχόντων και θανόντων από κορωνοϊό να αφορούν παχύσαρκα άτομα ηλικίας κάτω των 65, σε αντίθεση με Ιταλία και Ισπανία όπου το συντριπτικό ποσοστό των θανάτων αφορούσε ηλικιωμένους. 

Παχυσαρκία και Κορωνοϊός: Μελέτες νοσηρότητας και θνητότητας

Οι πρώτες παρατηρήσεις για τη συσχέτιση κορωνοϊού και παχυσαρκίας έγιναν στην Lille της Γαλλίας. Σε 124 ασθενείς που χρειάστηκαν εισαγωγή σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, σχεδόν οι μισοί ήταν παχύσαρκοι. Από τους 85 ασθενείς που τελικά χρειάστηκαν διασωλήνωση, το 90% είχε Δείκτη Μάζας σώματος άνω του 35, έπασχαν δηλαδή από παχυσαρκία δευτέρου βαθμού.

Σε μια μεγάλη μελέτη στην πολιτεία της Νέας Υόρκης, έγινε παρακολούθηση 3615 ασθενών που βρέθηκαν θετικοί στον κορωνοϊό. Το 38%, δηλαδή 1370 ασθενείς κάτω των 60 ετών έπασχαν από παχυσαρκία, η οποία ήταν και ο δεύτερος μεγαλύτερος παράγοντας κινδύνου για επιπλοκές μετά την ηλικία. Σύμφωνα με μελέτη σε νοσοκομείο στην Καλιφόρνια, η πιο συχνή πάθηση σε ασθενείς με Covid ηλικίας 18 με 49, ήταν οι παχυσαρκία. Από τους 49 ασθενείς αυτών των ηλικιών που χρειάστηκαν εισαγωγή στο νοσοκομείο, το 60% ήταν παχύσαρκοι. Άλλη μελέτη από το Seattle έδειξε ότι οι παχύσαρκοι ασθενείς με Covid, είχαν πολύ ψηλότερη πιθανότητα να χρειαστούν μηχανικό αερισμό, σε σχέση με άτομα φυσιολογικού σωματικού βάρους. 

Έρευνα από την Κίνα που δημοσιεύτηκε εκ των υστέρων, και αφορούσε 383 ασθενείς, έδειξε ότι οι παχύσαρκοι είχαν 142% ψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης σοβαρής πνευμονίας. Κα στην Ελλάδα ακούσαμε αρκετές περιπτώσεις νέων ατόμων που πέθαναν μετά από νόσηση από κορωνοιό, και έπασχαν από παχυσαρκία χωρίς άλλα προβλήματα,

Παχυσαρκία και Κορωνοϊός: Αιτίες αυξημένου κινδύνου

Ο λόγος που ο κορωνοϊός είναι τόσο επικίνδυνος για τους παχύσαρκους έχει γίνει γνωστός.. Θεωρούμε ότι σημαντικό ρόλο παίζει η διαταραχή του μεταβολισμού, η οποία οδηγεί σε Μεταβολικό Σύνδρομο, μια κατάσταση που συνοδεύεται από χρόνια συστηματική φλεγμονή. Πολλοί παχύσαρκοι φτάνουν σε σημείο να αναπτύξουν διαβήτη, που είναι γνωστό ότι επιβαρύνει τον οργανισμό όσον αφορά τη δυνατότητα να καταπολεμά λοιμώξεις. Το επιπλέον βάρος γύρω από τον θώρακα προκαλεί συμπίεση των πνευμόνων, με αποτέλεσμα αναπνευστικά προβλήματα.  

Τα παραπάνω σημαίνουν ότι για τους παχύσαρκους, η ανάγκη απώλειας βάρους είναι πιο επιτακτική και επείγουσα από ποτέ. Ο πιο απλός τρόπος, που είναι η αλλαγή τρόπου ζωής με κατανάλωση λιγότερων θερμίδων και άσκηση, σπάνια οδηγεί σα ταχεία απώλεια βάρους, και συχνά ακολουθείται από επαναπρόσληψη εφόσον η αλλαγή διατροφής είναι παροδική και δε γίνει μέρος του τρόπου ζωής. Η χειρουργική παχυσαρκίας προσφέρει οριστική θεραπεία τόσο της ίδιας της πάθησης, όσο και των καρδιολογικών, αναπνευστικών, μεταβολικών παθήσεων που μπορεί να προκαλέσει, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο επιπλοκών σε περίπτωση νόσησης από κορωνοϊο.