Πολύποδες παχέος εντέρου

Πολύποδες παχέος εντέρου

Οι πολύποδες είναι μικρές προσεκβολές του τοιχώματος του παχέος εντέρου, που προκαλούνται από υπερπλασία των κυττάρων του. Η σημασία τους έγκειται στην τάση που έχουν να αυξάνονται σε μέγεθος, και να μεταλλάσσονται σε καρκίνο, που αν δε διαγνωσθεί έγκαιρα, μπορεί να έχει πολύ κακή πρόγνωση. Ενώ δεν οδηγούν όλοι οι πολύποδες παχέος εντέρου σε καρκίνο, όλες οι περιπτώσεις καρκίνου παχέος εντέρου προέρχονται από πολύποδες. Η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση πολυπόδων οδηγεί σε μειωμένη πιθανότητα ανάπτυξης καρκίνου παχέος εντέρου.

Αν και στην πλειοψηφία τους οι πολύποδες είναι σποραδικοί και δε σχετίζονται με κληρονομικότητα, υπάρχουν οικογενή σύνδρομα πολυποδίασης που οδηγούν σε αυξημένη πιθανότητα ανάπτυξης καρκίνου:

https://drkourkoulos.gr/wp-content/uploads/2022/10/Αφαίρεση-πολύποδα-εντέρου.webp

Ενδοσκοπική Πολυπελτομή

Οικογενής Πολυποδίαση Παχέος Εντέρου (FAP): Προϋπάρχει οικογενειακό ιστορικό στο 75%, ενώ στο 25% εμφανίζεται ως νέα μετάλλαξη. Το παχύ έντερο είναι καλυμμένο με εκατοντάδες πολύποδες, οι οποίοι τείνουν να εξαλλαγούν σε καρκίνο πριν την ηλικία των 40 κατά μέσο όρο.

Κληρονομικός μη πολυποδιακός καρκίνος παχέος εντέρου ή Σύνδρομο Lynch: Είναι υπεύθυνος για την εμφάνιση περίπου 5% περιστατικών καρκίνου παχέος εντέρου παγκοσμίως. Για τη διάγνωση του στηριζόμαστε στα κριτήρια του Amsterdam II. Πρέπει στο οικογενειακό ιστορικό να υπάρχουν 3 ή περισσότεροι συγγενείς με σχετική κακοήθεια. (παχέος εντέρου, ενδομητρίου, λεπτού εντέρου ουρητήρα ή νεφρικής πυέλου). Πρέπει να εμφανίζονται σε 2 ή περισσότερες γενιές, με τουλάχιστον έναν να έχει διαγνωσθεί πριν την ηλικία των 50. Ένας από τους παραπάνω πρέπει να είναι συγγενής πρώτου βαθμού των άλλων δύο.

Σύνδρομο Peutz-Jeghers: Συνυπάρχουν πολλαπλοί πολύποδες με υπέρχρωση χειλών, στόματος και δακτύλων. Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος ανάπτυξη καρκίνου του γαστρεντερικού συστήματος, μαστών, γυναικολογικών καρκίνων, πνεύμονα, χοληφόρου δέντρου, παγκρέατος και όρχεων.

Σύνδρομο νεανικής πολυποδίασης: Υπάρχουν πολλαπλοί πολύποδες παχέος εντέρου, αυξάνοντας την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου τόσο στο έντερο όσο και σε άλλα όργανα, ως το 10%. Συνήθως συνιστάται κολεκτομή και παρακολούθηση με ενδοσκόπηση για μείωση της πιθανότητας ανάπτυξης καρκίνου.

Συμπτώματα

Συνήθως οι πολύποδες δεν προκαλούν καθόλου συμπτώματα, ειδικά σε αρχικά στάδια. Όσο αυξάνουν σε μέγεθος μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα, όπως αιμορραγία ή αναιμία. Αλλαγή στις συνήθειες του εντέρου, ύπαρξη βλέννας στις κενώσεις, ή εντερική απόφραξη με εμετούς και πλήρη αναστολή αερίων και κοπράνων εμφανίζονται αν ο πολύποδας γίνει πολύ μεγάλος.

Διάγνωση

Η μέθοδος εκλογής για τη διάγνωση και θεραπεία των πολυπόδων παχέος εντέρου σε αρχικά στάδια είναι η ολική κολονοσκόπηση. Επιτρέπει την αναγνώριση, λήψη βιοψίας και αφαίρεση του πολύποδα. Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να ελεγχθεί το τελικό τμήμα του εντέρου μόνο, με σιγμοειδοσκόπηση. Η Αξονική Κολονογραφία είναι μια καλή εναλλακτική για τη διάγνωση βλαβών μεγέθους μισού εκατοστού και άνω. Έχει περιορισμούς όσον αφορά την αναγνώριση μικρών πολυπόδων κυρίως στο τελευταίο τμήμα του εντέρου. Η κολονική κάψουλα ενδοσκόπησης είναι άλλη μια εναλλακτική, αλλά και πάλι δεν επιτρέπει τη λήψη βιοψιών.

Θεραπεία

Όλοι οι πολύποδες πρέπει να αφαιρούνται ενδοσκοπικά και να στέλνονται για βιοψία ώστε να αποκλειστεί η πιθανότητα κακοήθειας. Μεγάλοι πολύποδες που δεν είναι δυνατόν να αφαιρεθούν με απλή πολυπεκτομή, μπορούν ν αντιμετωπιστούν με προχωρημένες ενδοσκοπικές τεχνικές όπως EMR και ESD. Αν δεν υπάρχει άλλος τρόπος, μπορεί να είναι απαραίτητη η διενέργεια χειρουργικής επέμβασης για αφαίρεση είτε του πολύποδα, ή του τμήματος του εντέρου που τον περιέχει.