Η γαστροοισοφαγική Παλινδρόμηση (ΓΟΠ), είναι μια σχετικά συχνή κατάσταση που εμφανίζεται στο 10-20%, και συνήθως οφείλεται σε μια μικρή η μεγάλη διαφραγματοκήλη. Λόγω αύξησης των ποσοστών παχυσαρκίας και άλλων επιβαρυντικών παραγόντων το ποσοστό αυτό τείνει να αυξηθεί. Η διαφραγματοκήλη οδηγεί σε ανεπάρκεια του σφιγκτήρα μεταξύ στομάχου και οισοφάγου, και έχει ως αποτέλεσμα την παθολογική εισροή διαβρωτικών γαστρικών υγρών στον οισοφάγο. Το αποτέλεσμα είναι η ανάπτυξη των τυπικών συμπτωμάτων της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης. Πόνος στο στήθος που συχνά συγχέεται με έμφραγμα, καούρα, και σε πιο σοβαρές περιπτώσεις βαριά οισοφαγίτιδα με εξέλκωση και στένωση του οισοφάγου. Αν δεν θεραπευτεί σωστά η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, χρόνια φλεγμονή του οισοφάγου μπορεί να οδηγήσει σε Οισοφάγο Barrett και Καρκίνο Οισοφάγου.

ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΓΑΣΤΡΟΟΙΣΟΦΑΓΙΚΗ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗ & ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ

Κάψουλα Bravo

Μέθοδος pHμετρίας (πεχαμετρίας), για μέτρηση έκθεσης οισοφάγου σε γαστρικά οξέα. Τοποθετείται με γαστροσκόπηση και έχει το πλεονέκτημα ότι είναι ασύρματη μέθοδος μεγαλύτερης διάρκειας μέτρησης 96 ωρών .

Επέμβαση Stretta

Ενδοσκοπική θεραπεία γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης με ραδιοσυχνότητες. Γίνεται με απλή Γαστροσκόπηση με μέθη και δεν απαιτεί νοσηλεία, με πολύ καλά αποτελέσματα.

Επέμβαση LINX

Λαπαροσκοπική χειρουργική επέμβαση για τη θεραπεία της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης όταν υπάρχει μικρή διαφραγματοκήλη, μέσω τοποθέτησης της συσκευής Linx ως τεχνητού σφιγκτήρα για ενίσχυση του κατώτερου οισοφάγου.

Λαπαροσκοπική Θολοπλαστική (Nissen/Toupet)

Η πιο δοκιμασμένη και αξιόπιστη Λαπαροσκοπική Αντιπαλινδρομική χειρουργική επέμβαση. Έχει άμεσα αποτελέσματα με πολύ ψηλά ποσοστά θεραπείας της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης και διακοπής της φαρμακευτικής αγωγής.

Λαπαροσκοπική Αποκατάσταση Παραοισοφαγοκήλης

Οι περισσότερες επεμβάσεις για διαφραγματοκήλη και παραοισοφαγοκήλη είναι στην πράξη αντιπαλινδρομικές επεμβάσεις. Σε πολλές περιπτώσεις όπου η πάθηση είναι προχωρημένη, χρειάζονται εξειδικευμένες γνώσεις και ικανότητες για τη διενέργεια μιας χειρουργικής επέμβασης με το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για τον ασθενή.

Λαπαροσκοπική Καρδιομυοτομή (Heller-Dor)

Λαπαροσκοπική χειρουργική επέμβαση για αχαλασία οισοφάγου και όχι για γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση. Παρόλο που οι περισσότεροι ασθενείς πλέον υποβάλλονται σε ενδοσκοπικές θεραπείες, το χειρουργείο
εξακολουθεί να προσφέρει το ιδανικό θεραπευτικό αποτέλεσμα.

Διαφραγματοκήλη
Διαφραγματοκήλη

ΓΑΣΤΡΟΟΙΣΟΦΑΓΙΚΗ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗ (ΓΟΠ)

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Τυπικά εμφανίζεται πόνος ή καούρα πίσω από το στέρνο. Σε περίπτωση παλινδρόμησης μεγάλου όγκου γαστρικού περιεχομένου εμφανίζονται οι λεγόμενες εξω-οισοφαγικές εκδηλώσεις της νόσου. Μπορεί να υπάρχει βήχας, βραχνάδα, εμφάνιση ή επιδείνωση άσθματος. Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση μεγάλου όγκου γαστρικού περιεχομένου οδηγεί σε εμετούς, αναγωγές και καταστροφή του σμάλτου των δοντιών. Τα συμπτώματα Λαρυγγοφαρυγγικής παλινδρόμησης μπορεί να είναι άτυπα και να δυσκολέψουν τη διάγνωση. Προεξάρχουν συμπτώματα από το ανώτερο αναπνευστικό, κακοσμία στόματος, λαρυγγίτιδες, παραρινοκολπίτιδες κτλ.

Παλινδρόμηση
Ανατομία Παλινδρόμησης

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Η αρχική εξέταση εκλογής των συμπτωμάτων γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης είναι η Γαστροσκόπηση. Επιτρέπει την ανεύρεση οισοφαγίτιδας και τη διάγνωση διαφραγματοκήλης που μπορεί να αποτελεί  το αίτιο της ΓΟΠ. Βοηθάει στον αποκλεισμό άλλων πιο ανησυχητικών παθήσεων, και τη λήψη βιοψιών για επιβεβαίωση οισοφαγίτιδας και αποκλεισμό ηωσινοφιλικής οισοφαγίτιδας. Στη συνέχεια γίνεται Οισοφαγογράφημα και Βαριούχο γεύμα, μια ακτινολογική εξέταση με κατάποση ακτινοσκιερής ουσίας. Επιτρέπει την εκτίμηση της κινητικότητας του οισοφάγου και του στομάχου.

Η πιο εξειδικευμένη εξέταση  για τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση είναι η pHμετρία (πεχαμετρία). Επιτρέπει την ακριβή μέτρηση της έκθεσης του κατώτερου οισοφάγου σε γαστρικά οξέα. Υπάρχει η κλασική 24ωρη μέθοδος, η 24ωρη εμπεδησιομετρία που μετράει και αλκαλική παλινδρόμηση, και η ασύρματη κάψουλα Bravo 96 ωρών. Η τελευταία είναι η καλύτερα ανεκτή από τους ασθενείς, καθώς οι άλλες δυο προϋποθέτουν τοποθέτηση καθετήρα μέτρησης από τη μύτη για 24 ώρες. Ταυτόχρονα με την pH-μετρία (πεχαμετρία) συνήθως γίνεται και μανομετρία, για την πιο ακριβή εκτίμηση των πιέσεων και της κινητικότητας του οισοφάγου.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η θεραπεία της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης είναι κατά κύριο λόγο συντηρητική. Το σημαντικότερο βήμα είναι η αλλαγή τρόπου ζωής, με απώλεια βάρους, διακοπή καπνίσματος. Επιβάλλεται αποφυγή επιβαρυντικών παραγόντων της ΓΟΠ, όπως τροφές με καρυκεύματα, αλκοόλ, αεριούχα ποτά κτλ. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων η νόσος αντιμετωπίζεται πλήρως με αυτό τον τρόπο.

Εφόσον η αλλαγή τρόπου ζωής δε βελτιώνει τα συμπτώματα, χορηγούνται φάρμακα, τα οποία συχνά μπορεί να χρειαστεί να λαμβάνονται καθημερινά εφ’ όρου ζωής. Τα πιο απλά φάρμακα είναι, αντιόξινα που εξουδετερώνουν τα γαστρικά οξέα. Κάποια φάρμακα δημιουργούν ένα προστατευτικό στρώμα στον οισοφάγο και το στομάχι. Τέλος υπάρχουν τα αντιεκκριτικά φάρμακα, που μειώνουν την παραγωγή οξέος από το στομάχι. (αναστολείς ιόντων πρωτονίων).

Αν και τα φάρμακα αποτύχουν να αντιμετωπίσουν τα συμπτώματα, ή προκαλέσουν παρενέργειες, ή εφόσον ο ίδιος ο πάσχων δεν επιθυμεί να συνεχίσει να λαμβάνει φάρμακα, προχωράμε σε επεμβατικές θεραπείες της ΓΟΠ, μετά από προσεκτική διερεύνηση.

Ενδοσκοπική θεραπεία παλινδρόμησης

Η εξέλιξη της επεμβατικής γαστρεντερολογίας έχει οδηγήσει στην ανάπτυξη τεχνικών αντιμετώπισης για τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση χωρίς χειρουργείο. Οι περισσότερες εμπίπτουν στην κατηγορία της Διαστοματικής Θολοπλαστικής, προσπαθούν δηλαδή να αναπαράγουν το αποτέλεσμα της λαπαροσκοπικής θολοπλαστικής, με τη χρήση των ενδοσκοπικών συσκευών Esophyx και Muse. Αντίθετα η επέμβαση Stretta στοχεύει στην ενίσχυση του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα χωρίς αλλαγή της ανατομίας. Εφαρμόζονται σε ασθενείς με μικρή διαφραγματοκήλη, κάτω των 2 εκατοστών, και τα αποτελέσματα τους ποικίλλουν.

Χειρουργική θεραπεία παλινδρόμησης

Η χειρουργική αντιμετώπιση της ΓΟΠ είναι μια δοκιμασμένη αποτελεσματική και αξιόπιστη θεραπεία. Με την ανάπτυξη της λαπαροσκοπικής και ρομποτικής χειρουργικής η αντιπαλινδρομική χειρουργική έχει εξελιχθεί σε μια πολύ ασφαλή και σχετικά ανώδυνη μέθοδο. Οδηγεί σε πλήρη ίαση από τη νόσο, με ελάχιστες επιπλοκές. Όλες οι μελέτες δείχνουν σαφή βελτίωση της ποιότητας ζωής σε ασθενείς που επιλέγουν το χειρουργείο, σε σχέση με τη χρόνια φαρμακευτική αγωγή.

Υπάρχουν 2 κατηγορίες χειρουργικών επεμβάσεων για γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση. Η επέμβαση Linx που χρησιμοποιεί ένα δακτύλιο από μαγνητικά σφαιρίδια για να ενισχύσει εξωτερικά τον κατώτερο οισοφαγικό σφιγκτήρα. Και η Λαπαροσκοπική Θολοπλαστική κατά την οποία χρησιμοποιείται μέρος του στομάχου για εξωτερική ενίσχυση του οισοφάγου. Και στις 2 περιπτώσεις απαιτείται νοσηλεία 24 ωρών μόνο, και ο ασθενής επιστρέφει σύντομα στην εργασία και στις ασχολίες του ακολουθώντας ειδική διατροφή για μερικές εβδομάδες.

ΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΟΚΗΛΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΟΙΣΟΦΑΚΟΚΗΛΗ

Η συχνότερη αιτία για τη Γαστροοισοφαγική Παλινδρόμηση είναι η ύπαρξη μιας διαφραγματοκήλης. Η βαλβίδα ανάμεσα στον οισοφάγο και το στομάχι μετατοπίζεται προς τον θώρακα, με αποτέλεσμα να βρίσκεται υπό αρνητική πίεση. Ταυτόχρονα με την αλλαγή της ανατομίας, προκαλείται δυσλειτουργία του σφιγκτηριακού μηχανισμού, που οδηγεί σε παλινδρόμηση. Πολλές φορές όμως τα συμπτώματα είναι πολύ ήπια και οι ασθενείς δεν απευθύνονται στον ειδικό για πάρα πολλά χρόνια. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι σταδιακή αύξηση του μεγέθους της διαφραγματοκήλης, μέχρι και μετατόπιση άλλων οργάνων προς των θώρακα (παχύ έντερο, πάγκρεας, σπλήνας κτλ.), στις πιο σοβαρές περιπτώσεις.  

Τύποι Διαφραγματοκήλης και Παραοισοφαγοκήλης
Κατηγορίες Διαφραγματοκήλης-Παραοισοφαγοκήλης

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Συχνά οι παραοισοφαγοκήλες είναι εντελώς ασυμπτωματικές. Εφόσον υπάρχουν τα συμπτώματα εξαρτώνται από τον τύπο και το μέγεθος της παραοισοφαγοκήλης, καθώς και την επάρκεια του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα. Τα πιο συχνά συμπτώματα προκαλούνται από την γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση οξέος, δηλαδή πόνος στο στήθος καούρα, ναυτία κτλ. Οι μεγαλύτερες παραοισοφαγοκήλες δίνουν συμπτώματα λόγω παλινδρόμησης μεγάλου όγκου τροφής, όπως εμετοί και αναγωγές. Μπορεί να υπάρχει απώλεια βάρους και αίσθημα πλήρωσης του στομάχου μετά από μικρό γεύμα. Το τελευταίο σύμπτωμα πρέπει να διερευνηθεί επειγόντως για αποκλεισμό κακοήθειας, ειδικά αν συνυπάρχει απώλεια βάρους.

Οι συνεχείς παλινδρομήσεις ειδικά κατά τη διάρκεια της νύχτας οδηγούν σε επανειλημμένες εισροφήσεις γαστρικών περιεχομένων στο αναπνευστικό. Έχουν αποτέλεσμα αναπνευστικές λοιμώξεις και επιδείνωση της αναπνευστικής λειτουργίες. Η πιο επικίνδυνη επιπλοκή της παραοισοφαγοκήλης είναι η συστροφή στομάχου, η οποία εκδηλώνεται με έντονο πόνο και εμέτους. Μπορεί να οδηγήσει σε νέκρωση στομάχου που να κάνει απαραίτητη την άμεση χειρουργική επέμβαση. Επειδή οι ασθενείς με παραοισοφαγοκήλη είναι συνήθως προχωρημένης ηλικίας, τέτοιες επιπλοκές είναι επικίνδυνες ως και θανατηφόρες. Αυτός είναι και ο λόγος που μεγάλες διαφραγματοκήλες, ειδικά αν προκαλούν συμπτώματα, πρέπει να διορθώνονται σε τακτική βάση.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Η αρχική διάγνωση γίνεται με γαστροσκόπηση, η οποία πρέπει να γίνεται σύντομα με την έναρξη των συμπτωμάτων, για αποκλεισμό κακοήθων παθήσεων. Για καλύτερη εκτίμηση της ανατομίας και προεγχειρητικό σχεδιασμό είναι απαραίτητη η διενέργεια Αξονικής Τομογραφίας Θώρακος και Κοιλιάς, η οποία επίσης επιτρέπει τον αποκλεισμό άλλων παθήσεων. Βοηθητική εξέταση είναι και το Οισοφαγογράφημα-Βαριούχο γεύμα, που δίνει πληροφορίες για τη λειτουργία οισοφάγου και στομάχου, αλλά και για το μήκος του οισοφάγου. Το τελευταίο είναι ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς οι μεγάλες χρόνιες διαφραγματοκήλες οδηγούν σε βράχυνση του οισοφάγου, η οποία δυσχεραίνει την πλήρη ανατομική αποκατάσταση κατά τη διάρκεια του χειρουργείου, και καθιστά απαραίτητη τη διενέργεια εναλλακτικών τεχνικών, όπως τεχνικών επιμήκυνσης του οισοφάγου, ή εναλλακτικά μη ανατομική αποκατάσταση, με γαστροπηξία για καθήλωση του στομάχου σε σχετικά φυσιολογική θέση και αποτροπή επεισοδίων συστροφής.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η αντιμετώπιση της παραοισοφαγοκήλης εξαρτάται από τα συμπτώματα, την πιθανότητα επιπλοκών και τη φυσική κατάσταση του ασθενούς. Ένας ηλικιωμένος με επιβαρυμένη φυσική κατάσταση και καθόλου συμπτώματα, δε χρειάζεται να υποβληθεί σε χειρουργική αποκατάσταση ακόμα και σε περίπτωση παραοισοφαγοκήλης τύπου IV. Ήπια συμπτώματα από  γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, ή πολύ σπάνια επεισόδια θωρακικού άλγους και εμέτων μπορούν επίσης να αντιμετωπιστούν συντηρητικά, ειδικά σε ηλικιωμένους ασθενείς. Από την άλλη, η ύπαρξη επικίνδυνων συμπτωμάτων, ο κίνδυνος συστροφής στομάχου και άλλων σοβαρών επιπλοκών, καθώς και η αύξηση του μεγέθους της παραοισοφαγοκήλης σε διαδοχικές γαστροσκοπήσεις δίνουν την ένδειξη για χειρουργική αντιμετώπιση.

ΑΧΑΛΑΣΙΑ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ

Η αχαλασία είναι μια αγνώστου αιτιολογίας πάθηση του οισοφάγου, που χαρακτηρίζεται από αδυναμία προώθησης της τροφής από τον οισοφάγο στο στομάχι. Η επικρατούσα θεωρία είναι ότι τα νευρικά κύτταρα που ελέγχουν την κινητικότητα του οισοφάγου καταστρέφονται, πιθανώς από κάποιο ιό που δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμα. Το αποτέλεσμα είναι μειωμένη ή καθόλου κινητικότητα των μυϊκών ινών του οισοφάγου, με ταυτόχρονη δυσλειτουργία του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα. Ο σφιγκτήρας δε χαλαρώνει για να επιτρέψει τη δίοδο τροφής από τον οισοφάγο στο στομάχι. Εκτός από την απώλεια βάρους και πιθανές εισροφήσεις, οι πάσχοντες από Αχαλασία εμφανίζουν επίσης αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου οισοφάγου.

Αχαλασία οισοφάγου
Αχαλασία Οισοφάγου

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Το κύριο σύμπτωμα είναι δυσκολία κατάποσης τροφών και πόνος στο στήθος. Περιγράφεται επίσης παράδοξη δυσφαγία, που σημαίνει μεγαλύτερη δυσκολία στα υγρά παρά στα στερεά, αντίθετα από αυτό που συμβαίνει σε περιπτώσεις στενώσεων, καρκίνου οισοφάγου κτλ. Άλλα συμπτώματα είναι καούρες στο στήθος, ενώ η χρόνια στάση τροφής συνοδεύεται από αναγωγή άπεπτων τροφών, μικροεισροφήσεις, απώλεια βάρους και καχεξία. Κάποιοι ασθενείς μπορεί να εμφανίσουν συμπτώματα που μοιάζουν με γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Παραδοσιακά η εξέταση εκλογής ήταν το οισοφαγογράφημα, που δείχνει την τυπική ακτινολογική εικόνα διάτασης του οισοφάγου, με στένωση του κατώτερου οισοφάγου “δίκην ουράς ποντικού”. Συνήθως η πρώτη εξέταση είναι η γαστροσκόπηση στην οποία μπορεί να ανευρεθούν υπολείμματα τροφής στον οισοφάγου και δυσκολία της προώθησης του οργάνου στο στομάχι. Η πιο αντιπροσωπευτική εξέταση είναι η μανομετρία, που δίνει τυπική εικόνα, και μπορεί να διαχωρίσει ανάμεσα στους τρεις υπότυπους. Μερικές φορές είναι η απαραίτητη η διενέργεια και αξονικής τομογραφίας για αποκλεισμό κακοήθειας που μπορεί να προκαλέσει ψευδοαχαλασία.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Φάρμακα όπως οι αναστολείς διαύλων ασβεστίου μπορεί να βοηθήσουν με τα συμπτώματα. Ενδοσκοπική έγχυση Botox στον κατώτερο οισοφαγικό σφιγκτήρα προκαλεί χαλάρωσή του και βοηθάει στην προσωρινή ανακούφιση τω συμπτωμάτων. Ενδοσκοπικές διαστολές με μπαλόνι επίσης βοηθούν στη διάνοιξη του σφιγκτήρα, αλλά πρέπει να επαναλαμβάνονται συχνά και ενέχουν τον κίνδυνο ρήξης του οισοφάγου. Αποτελεσματική θεραπεία της αχαλασίας είναι η διατομή των μυϊκών ινών του κατώτερου οισοφάγου, που επιτρέπει τη διάνοιξη του κατώτερου οισοφάγου και την ελεύθερη δίοδο τροφών. Παραδοσιακά αυτό γινόταν χειρουργικά, με Λαπαροσκοπική επέμβαση Heller-Dor. Τα  τελευταία χρόνια κερδίζει έδαφος η ενδοσκοπική μυοτομή με τη μέθοδο POEM (Per-Oral Endoscopic Myotomy), με τη χρήση προχωρημένων τεχνικών επεμβατικής ενδοσκόπησης, και εφαρμογή των τεχνικών ενδοσκοπικής υποβλεννογόνιας εκτομής στον οισοφάγο. Η POEM είναι λιγότερο επεμβατική από το χειρουργείο, αλλά συνοδεύεται από ψηλότερα ποσοστά ΓΟΠ.

ΟΙΣΟΦΑΓΟΣ BARRETT

Ως οισοφάγος Barrett, ορίζεται η εντερική μεταπλασία του βλεννογόνου του κατώτερου οισοφάγου. Αυτό σημαίνει ότι η εσωτερική στοιβάδα του οισοφάγου, που ιστολογικά μοιάζει με την επιδερμίδα, αντικαθίσταται από κύτταρα που μοιάζουν με τον εντερικό βλεννογόνο. Η μεταπλασία προκαλείται από συνεχή ερεθισμό του οισοφάγου από χρόνια γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης. Αυτό που κάνει τον Οισοφάγο Barrett ανησυχητικό είναι ότι πρόκειται για προκαρκινωματώδη πάθηση. Υπολογίζεται ότι οι ασθενείς με οισοφάγο Barrett εμφανίζουν 30 φορές ψηλότερη πιθανότητα να εμφανίσουν καρκίνο οισοφάγου από τον γενικό πληθυσμό. Από την άλλη, μόνο 1 στους 100 ασθενείς με οισοφάγο Barrett αναπτύσσουν καρκίνο. 

Barrett Δυσπλασία Καρκίνος Διαφραγματοκήλη
Οισοφάγος Barrett σε Διαφραγματοκήλη

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Δεν υπάρχουν ειδικά συμπτώματα, παρά μόνο αυτά που προκαλούνται από την ΓΟΠ, δηλαδή πόνος στο στήθος και καούρες, ενώ μπορεί να εμφανιστεί πόνος στην κατάποση. Ούτε και η μετατροπή από οισοφάγο Barrett σε αδενοκαρκίνωμα οισοφάγου δίνει ιδιαίτερα συμπτώματα στα αρχικά στάδια, κι αυτός είναι ο λόγος για τακτική παρακολούθηση με γαστροσκόπηση.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Η διάγνωση γίνεται συνήθως τυχαία κατά τη διάρκεια γαστροσκόπησης για διερεύνηση συμπτωμάτων γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης. Ο γιατρός βλέπει την τυπική εικόνα του οισοφάγου Barrett, και λαμβάνει βιοψίες για ιστολογική επιβεβαίωση. Εφόσον επιβεβαιωθεί η διάγνωση, ο ασθενής μπαίνει σε πρωτόκολλο παρακολούθησης. Γίνεται επαναληπτική γαστροσκόπηση ανά 2-3 χρόνια, και λαμβάνονται βιοψίες από συγκεκριμένα σημεία, κάθε 2 εκατοστά. Το σκεπτικό της παρακολούθησης είναι ότι εφόσον συμβεί κακοήθης εξαλλαγή, αυτή θα συμβεί με αργό ρυθμό, και η διενέργεια συχνών γαστροσκοπήσεων επιτρέπει τη διάγνωση σε αρχικά στάδια όταν η νόσος είναι θεραπεύσιμη.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Ασθενείς με συμπτώματα ΓΟΠ πρέπει να λαμβάνουν καθημερινά θεραπεία με αναστολείς ιόντων πρωτονίων. Εφόσον τα συμπτώματα επιμένουν, υπάρχει ένδειξη για αντιπαλινδρομική επέμβαση, η οποία σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να θεραπεύσει πλήρως τον οισοφάγο Barrett. Άλλες επιλογές είναι η αφαίρεση του βλεννογόνου ενδοσκοπικά με την τεχνική της υποβλεννογόνιας εκτομής, καθώς και ο καυτηριασμός του βλεννογόνου με ραδιοσυχνότητες. Εφόσον αναπτυχθεί καρκίνος, ο ασθενής υποβάλλεται σε χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης του οισοφάγου, συνήθως σε συνδυασμό με χημειοθεραπεία και πιθανώς ακτινοβολία. 

ΗΩΣΙΝΟΦΙΛΙΚΗ ΟΙΣΟΦΑΓΙΤΙΔΑ

Η ηωσινοφιλική οισοφαγίτιδα δεν είναι χειρουργική πάθηση. Είναι μια φλεγμονώδης πάθηση του οισοφάγου που χαρακτηρίζεται από τυπική ενδοσκοπική εικόνα γνωστή ως τραχειοποίηση του οισοφάγου, και ανεύρεση ηωσινόφιλων λευκοκυττάρων στις βιοψίες. Τα ηωσινόφιλα είναι τα κύτταρα που εμπλέκονται σε αλλεργικές αντιδράσεις και αντίστοιχα η πάθηση θεωρείται ότι οφείλεται σε τροφικές αλλεργίες.

Ηωσηνοφιλική Οισοφαγίτιδα
Ηωσινοφιλική Οισοφαγίτιδα
ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

Συνηθέστερο σύμπτωμα είναι η δυσκολία στην κατάποση, με περιστατικά ενσφήνωσης τροφής στον οισοφάγο. Μπορεί να συνυπάρχουν πόνος στην κοιλιά, αναγωγές και εμετοί, καθώς και μειωμένη όρεξη. Το αποτέλεσμα είναι σημαντική απώλεια βάρους. Ο συνδυασμός πόνου στο στήθος και δυσκολίας στην κατάποση μπορεί να θεωρηθεί ως αποτέλεσμα γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης, και μπορεί αυτοί οι ασθενείς να καταλήξουν στο χειρουργό για αντιπαλινδρομική επέμβαση λόγω λάθος διάγνωσης.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ

Η διάγνωση γίνεται αποκλειστικά με γαστροσκόπηση, στην οποία συνήθως υπάρχει η τυπική ενδοσκοπική εικόνα. Επιβεβαιώνεται με τη λήψη πολλαπλών βιοψιών από διάφορα σημεία του οισοφάγου, σε όλο το μήκος του. Η ύπαρξη ηωσινόφιλων λευκοκυττάρων σε βιοψίες κατώτερου οισοφάγου, μπορεί να αποδοθεί σε ΓΟΠ, αλλά πρέπει να θέτει πάντα την υποψία, και την ένδειξη για διενέργεια επαναληπτικής γαστροσκόπησης για λήψη βιοψιών και από τον μέσο και ανώτερο οισοφάγο.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Αρχικά η αντιμετώπιση είναι φαρμακευτική με αναστολείς ιόντων πρωτονίων και εισπνεόμενα κορτικοστεροειδή. Η διαιτολογική αντιμετώπιση είναι επίσης πολύ αποτελεσματική. Οι εξετάσεις για τροφικές αλλεργίες συνήθως δεν αποδίδουν. Η διαιτολογική προσέγγιση περιλαμβάνει την αφαίρεση 6 ομάδων τροφών από τη διατροφή.  (γαλακτοκομικά, δημητριακά, αυγά, φιστίκια/ξηροί καρποί, θαλασσινά και σόγια). Ακολουθεί σταδιακή επανεισαγωγή τους ώστε να ανευρεθεί ο αιτιολογικός παράγοντας.